Onderbroekenmagie vervangt blockbusters

Het bloed gutst de schaarsgeklede hoofdpersoon Pamela uit de mond, even later wordt ze in bed besprongen door een spook in de gedaante van een oude vrouw. Tussendoor ziet ze in flashbacks de doekoen voorbijkomen die ze zelf heeft opgezocht. Had hij haar niet gewaarschuwd? Had ze zich maar nooit moeten bezighouden met onderbroekenmagie!

Tot een half jaar geleden ging ik graag naar de bioscoop in Jakarta. In mooie zalen met ruime stoelen kon je voor 2 euro de nieuwste blockbusters uit Hollywood zien. Het was een van de weinige uitjes waarvoor je geen uur in de file hoefde te staan. Enige afleiding vormden de bellende bioscoopbezoekers, de baby’s die ook mee mogen naar de bloederigste schietfilms of het gegiechel als er een knuffelend homostel in beeld was.

Maar sinds februari is er een ruzie gaande tussen de Indonesische belastingdienst en de drie bedrijven die een bijna-monopolie hebben op de filmimport. De regering wil de importheffing verhogen en zij zouden 30 miljoen dollar achterstallige belastingen op royalties moeten neertellen. Dus zijn we overgeleverd aan het slechtste uit Hollywood (Scream 4) en lokale films. Zoals De magische aantrekkingskracht van het vrouwelijke spook, die ik gisteren zag, waarin alles draait om de geheimzinnige onderbroekenmagie.

Er zijn natuurlijk ook goede Indonesische films, hoewel schaars. De meeste schermen worden bezet door horrorfilms over het bovennatuurlijke, met titels als Het menstruerende spook van de bergtop. Ze spelen in een Indonesië dat wordt bewoond door de wit opgemaakte jetset, die elkaar in verschillende gradaties van bezetenheid de keel doorsnijdt.

Vaste personages zijn de geesten uit de Indonesische mythologie. Zoals de kuntilanak, het vrouwelijke spook met lange haren die vaak de gedaante aanneemt van een mooie meid. Of de rondspringende pocong, met zijn zwarte gezicht en witte doodskleed, vers opgestaan uit het graf.

Ook buitenlandse sekssterren zijn een favoriet ingrediënt. Zo verschijnt volgende week Het vriendje van het maagdelijke spook, met een rolletje voor Vicky Vette: een rondborstige Noorse pornoster van 46. Ze houden wel hun kleren aan, want censoren knippen seks of een teveel aan bloot eruit.

Hun klaarblijkelijke naamsbekendheid is genoeg om als publiekstrekker te fungeren.

Sowieso vermoeden critici dat veel films uit dit genre hun populariteit danken aan de vrouwelijke sterren in korte rokjes en sexy topjes, die je in de hoofdstad Jakarta nooit op straat zou zien. En aan de mogelijkheid voor stelletjes om elkaar stevig vast te grijpen, bij alle griezelige spookscènes.

De regering heeft besloten om de importheffing op films te verhogen, om zo de lokale filmindustrie te stimuleren. Tot de Hollywooddroogte vertoonde slechts een op de zes bioscoopschermen een Indonesische film, en de regering wil dat omhoog brengen. Zo komt er ook subsidie voor films die „liefde voor de natie propageren en het patriottisme vergroten”.

Ik dacht meteen aan Rood Wit, over de onafhankelijkheidsstrijd tegen Nederland. Een aardige oorlogsfilm waarin Indonesiërs van alle eilanden en religies aanvankelijk met elkaar botsen maar uiteindelijk eensgezind tegen de bezetter strijden. Een vriend had nog een rolletje als botte Nederlandse soldaat, die binnen vijf minuten door zijn hoofd werd geschoten.

De film van gisteren eindigde met twee moorddadige meiden die elkaar in een bloederige eindstrijd met messen een kopje kleiner maakten. Het zal me niet terug naar de bioscoop lokken. En veel Indonesiërs ook niet: vroeger gaven filmgangers 6,2 miljoen dollar per maand uit in de bioscoop, dat zou nu 60 tot 70 procent minder zijn. Gelukkig zijn er de winkels met illegale dvd’s, waar je voor 50 cent nog wel de allernieuwste films kunt krijgen. Voor de nieuwste Harry Potter kunnen we daar terecht.

Elske Schouten