Muziek

Mooie miniatuurtjes

André Manuel: Dollekamp

cd pop

Misschien komt het doordat André Manuel in zijn laatste cabaretprogramma Leve de man van de SVP het Volendamse lied persifleert, maar zijn nieuwe album Dollekamp bevat zijn toegankelijkste popmuziek tot nu toe. Opmerkelijk, omdat Manuel de achttien korte en intieme rocksongs in Twents dialect zingt en hij geen moeite doet om gepolijst te klinken. Wie hem alleen kent van zijn harde humor, mag zich hier verheugen in het feit dat hij ook mild en romantisch kan zijn. ‘Roazen bril’ en ‘Verlange noar oe’ zijn prachtige miniatuurtjes die pleiten voor het Twents als poëtische poptaal, terwijl de plattelandsfunk van ‘Zunde’ klinkt alsof Prince een bliksembezoek aan Manuels woonplaats Diepenheim maakt. In de hakketakmuziek van ‘Mien moo in de mouw’ is hij weer de Twentse Tom Waits die hij was bij zijn groep Krang, terwijl ‘Ut fleisch nog op de butte’ terugverwijst naar de aangrijpende ballades die hij maakte met Fratsen. Geen liedje blijft langer dan het welkom is.

JAN VOLLAARD

Lompe keyboards

Kaiser Chiefs: The Future Is Medieval

cd pop

De Britse band Kaiser Chiefs was de laatste jaren afwezig. Gevloerd door lange tournees, hoge verwachtingen en uiteindelijk niet ingeloste beloften, in een langzamerhand bekend sjabloon van eigentijdse roem. De opkomst gaat snel, maar is moeilijk vast te houden. De vijf leden van Kaiser Chiefs, bekend geworden door hits als ‘I Predict A Riot’ en ‘Oh My God’, namen na de tegenvallende reactie op Off With Their Heads (2008), een pauze. Nu zijn ze terug met een, zowel verrassende als weinig samenhangende, vierde cd.

In de dertien nummers wordt de oude stijl – soepele popliedjes in opgewonden uitvoering – goeddeels verlaten. De nummers zijn minder springerig maar de uitwerking is bewerkelijker: steeds wisselende melodieën, die om de haverklap extra aankleding krijgen van koorzang, een gierend keyboard, of snerpende beat. Het is jammer dat de klank van deze overdaad niet al te interessant is: het lompe keyboard van ‘Man On Mars’ of het bonkige ritme van ‘Kinda Girl You Are’. Zeker de helft van de liedjes daarentegen is geslaagd, door de sterke melodieën en een betere dosering van maffe geluiden.

HESTER CARVALHO

Funky sluimersoul

Jill Scott: The Light of the Sun

cd soul

Grammywinnares Jill Scott klinkt ook op haar vierde studioalbum alsof ze bij kaarslicht in een bad vol rozenblaadjes ligt, en met wat dikke vriendinnen het leven doorneemt. Ze vertelt hun over haar zegeningen en over haar pijn; over verliefdheid, verdriet en seksuele verlangens. En roept hen in de ontspannen, funky sluimersoul van ‘Rolling Hills’ op trots te zijn op wat ze ‘tussen hun benen’ hebben, en ‘tussen hun ogen’.

Haar nummers klinken vaak ter plekke geïmproviseerd en zitten ongekend dicht op haar huid. Op enkele van de sterkste nummers blijft de muziek op de achtergrond en krijgt haar expressieve stem alle ruimte. Zoals in ‘Quick’, met een gedempte bas en kale drums en losse, ritmisch gevarieerde vocalen. Of het sterke ‘All Cried Out Redux’, met een subtiel koortje en gaandeweg een cabareteske piano en meer speelse zang.

Voormalig spoken word-performer Scott kan op sublieme wijze emotie in haar stem leggen; de ene keer getergd zelfverzekerd, de ander keer stoer verleidelijk.

In de warme, langgerekte en schilderachtige neo-souljam ‘Le BOOM Vent Suite’ komen alle vormen voorbij.

Saul van Stapele