Markiezin van de kapstok

Klaas (25), filosoof in opleiding aan de UvA

Wat heb je aan, en hoelang heb je het al?

Vier jaar geleden kocht de huisbaas van mijn zusje een chinchilla-bontmantel, maar bij nader inzien harmonieerde deze allerminst met zijn aardse karakter. Hij had mij één keer ontmoet, en vermoedde dat de jas mij wel zou bekoren.

Wat heeft het je gekost?

Niets. Als dank gaf ik de huisbaas een poëziebloemlezing. Het is trouwens imitatiebont. Tegenover het dragen van bont sta ik hetzelfde als tegenover het uiten van je mening in de vorm van een belediging: je hebt alle recht en vrijheid om het te doen, maar eigenlijk zouden je welopgevoedheid, redelijkheid en smaak je ervan moeten weerhouden.

Wat maakt dit kledingstuk zo bijzonder?

De jas en ik hebben van alles meegemaakt. We flaneerden langs Groningse velden en de Boulevard Haussmann. Ze heeft op vloeren gelegen in clubs, ze droeg mijn boeken in haar zakken, er is zelfs op haar bemind – maar ze blijft de markiezin van de kapstok.

Zou je dit kledingstuk ooit inruilen voor iets anders?

In Puccini’s opera La Bohème verkoopt het personage Colline zijn jas om medicijnen te halen voor Mimì, de geliefde van zijn vriend Rodolfo. Bij thuiskomst blijkt zij al overleden te zijn. De moraal van dit verhaal? Het heeft geen enkele zin om je jas in te ruilen.

Hoe vaak draag je het?

Al vier winters lang. Ik verheug me altijd op de herfst, op wolken en regen. Ik ben opgegroeid onder de blauwe luchten van Muscat en Damascus, alleen maar om te ontdekken wat Rembrandt en Vermeer allang wisten: dat Holland het mooiste klimaat ter wereld heeft.

In deze rubriek vragen redacteuren van online tijdschrift hardhoofd.com mensen om het verhaal achter hun favoriete kledingstuk.