De beste strategie: blijf je kandideren

Na een campagne van tien jaar verslaat Pyeongchang München en Annecy.

De stad dankt de toewijzing voor een groot deel aan haar volhardendheid.

South Koreans gather at the ski jump stadium for night rally to support Pyeongchang's bid for the 2018 Winter Olympics in South Korea's mountain resort of Pyeongchang, 180 kms east of Seoul, on July 6, 2011 as they wait for a vote by the International Olympic Committee in the South African city of Durban to pick the venue. AFP PHOTO/JUNG YEON-JE AFP

De strategie voor een stad met olympische ambities lijkt simpel: gewoon blijven kandideren en de Spelen worden vanzelf een keer toegewezen. Pyeongchang, een Zuid-Koreaanse provinciestad van 47.000 inwoners, 180 kilometer oostwaarts van Seoul, wierp zich voor de derde keer op rij in de strijd. En gisteren, na tien jaar campagne voeren, kregen de Zuid-Koreanen eindelijk wat ze wilden: de Winterspelen van 2018.

Zo eenvoudig is het niet helemaal, want er komt ook diplomatie, macht, charme, overtuigingskracht, politieke wil en geld bij kijken om de Olympisch Spelen binnen te halen. En een beetje geluk, want Pyeongchang verloor zowel de Winterspelen van 2010 als 2014 met miniem verschil aan achtereenvolgens Vancouver en Sotsji. De overeenkomst van die nederlagen: Pyeongchang haalde in de eerste stemronde de meeste stemmen, maar werd in de tweede ronde voorbijgestreefd. Tegen die achtergrond was het maar goed dat Pyeongchang, gisteren tijdens de ‘IOC Sessie’ in het Zuid-Afrikaanse Durban, in de eerste ronde toesloeg. Met 63 van de 95 stemmen werd onmiddellijk een ruime meerderheid gehaald.

Die twee kleine nederlagen leerden de Zuid-Koreanen dat Pyeongchang er goed op stond bij de IOC-leden. Om succesvol te zijn moesten ze hun bid verfijnen en in een goede continentale rotatie zitten. Want het is vrij ongewoon dat de Olympische Spelen twee keer op rij in dezelfde regio worden gehouden. Zeker de laatste jaren, waar het IOC er blijkt van heeft gegeven graag nieuwe werelden te verkennen. Sotsji brengt de Winterspelen voor het eerst naar Rusland en Rio de Janeiro de Olympische Spelen voor het eerst naar Zuid-Amerika. Bewust heeft Pyeongchang er op gehamerd dat buiten Japan (Sapporo 1972 en Nagano 1998) geen Winterspelen in Azië zijn gehouden.

Buiten het sentiment van de volhouder dankt Pyeongchang de keus ook aan een sterke kandidatuur. Rond Pyeongchang worden de sneeuwsporten geconcentreerd in de zogeheten Alpensia-zone. Alle sporters kunnen binnen tien minuten op de competitievelden zijn. De ijssporten hebben plaats in de kustplaats Gangneung (300.000 inwoners). En ook daar is een compact gebied van accommodaties, de Coastal-zone. Bovendien heeft de Zuid-Koreaanse regering zich met de toewijzing verplicht tot de aanleg van een snelweg en een hogesnelheidslijn van Seoul, via Pyeongchang naar Gangneung.

De rol van de regering was in meer opzichten belangrijk. Vooral vanwege de garanties, zowel financieel als op het gebied van veiligheid. Bovendien was president Lee Myung-bak hoogstpersoonlijk naar Durban gekomen om de kandidatuur van Pyeongchang nadrukkelijk te steunen. De geschiedenis – Tony Blair met ‘Londen’ en Vladimir Poetin met ‘Sotsji’ – heeft geleerd dat die présence tot succes leidt. München miste bondskanselier Angela Merkel en Annecy president Nicolas Sarkozy.

Maar de twee Europese kandidaten misten ook steun van de bevolking, cruciaal bij de toewijzing van Olympische Spelen. Het IOC houdt niet van protesten tegen de Spelen en neemt liever geen risico’s. In zowel Pyeongchang, de provincie Gangwon als Zuid-Korea bleek de steun voor de Spelen onder de bevolking meer dan 90 procent. Daar staken de polls in München en Annecy met uitkomsten rond de 60 procent schril bij af.

Opvallend aan Pyeongchang was dat het tijdens de campagne bereid was scherp aan de wind te zeilen. Want het kandidaatscomité kreeg vorig jaar twee waarschuwingen van de ethische commissie van het IOC vanwege onzuivere sponsorbelangen. De multinational Samsung sponsort de internationale roeifederatie, waarvan het Zwitserse IOC-lid Denis Oswald voorzitter is. En de luchtvaartmaatschappij Korean Air is sponsor van de internationale schaatsunie, waarvan het Italiaanse IOC-lid Ottavio Cinquanta de leiding heeft. Bovendien was de directeur van Korean Air, Cho Yang-ho, voorzitter van het kandidaatscomité van Pyeongchang. De ethische commissie oordeelde dat er geen sprake was van belangenverstrengeling, maar waarschuwde Pyeongchang wel voor strikte naleving van de regels. Oswald besloot gisteren elke schijn van bevoordeling te mijden door niet aan de stemming deel te nemen. Cinquanta vond dat niet nodig en bracht wel zijn stem uit.

De nederlaag van München (25 stemmen) was vooral pijnlijk voor Thomas Bach, de vicevoorzitter van het IOC, die ook het kandidaatscomité leidde. Hij wil in 2013 Rogge opvolgen als voorzitter van het IOC. Als de verkiezingsuitslag van gisteren exemplarisch is voor de populariteit van Bach onder IOC-leden, moet de Duitser zich ernstig zorgen maken.