Cruijffs strategie

Hevige aarzelingen op de sportredacties van de Nederlandse kranten. Moesten ze wel of niet aandacht besteden aan de jongste spanningen rond Johan Cruijff en Ajax? De een deed het wel, de ander niet. Mijn gratis advies: duik er ferm in, indachtig mijn persoonlijke motto: „Waar Cruijff is, daar is vuur.”

Bovendien is alles interessanter dan de gekneusde elleboog van Robert Gesink, die de Tour toch niet gaat winnen.

Wat was de kern van de Cruijff-berichten, zoals die deze week tot ons kwamen? Hij heeft als nieuwbakken lid van de raad van commissarissen van Ajax al ruzie met de meeste andere commissarissen nog voordat die raad officieel in functie is. Cruijff wil zijn oude sportvriend Tscheu La Ling als algemeen directeur van de club, maar de andere commissarissen vinden Ling te licht en niet betrouwbaar.

Cruijff zou daarop met heengaan hebben gedreigd, wat betekent dat hij al heengaat nog voordat hij aangekomen is – een wel heel bijzondere, zeg maar rustig unieke manier van bewegen, passend bij deze grote sportman.

In een reactie tegen Voetbal International zegt Cruijff het volgende – de onheilspellende gedeelten zijn door mij met grote opzet gecursiveerd: „Het wordt weer eens overdreven, zoals zo vaak door de media. Ik vind hem veruit de beste kandidaat en hij is volgens mij ook de enige. Vinden sommigen hem te licht? Wat een onzin. Ling heeft het in zijn leven uitstekend gedaan in allerlei opzichten. Punt is dat mensen die twijfels hebben allemaal nieuw zijn bij Ajax en weinig van voetbal weten. Het valt nog te bezien wat ik doe als ze toch niet voor Ling zouden kiezen, maar ik zou dat in ieder geval onbegrijpelijk vinden.”

We zien hier in één alinea de hele, klassieke cruijffiaanse intimidatiestrategie terug. Alleen zíjn mening telt, omdat alleen híj er verstand van heeft. De anderen weten er niets van, en als ze niet naar hem luisteren, kan hij zijn tijd wel beter gebruiken. Zo’n raad van commissarissen zou eigenlijk maar uit één persoon, Cruijff genaamd, moeten bestaan, de rest is vulling voor de bühne.

Die scepsis van de andere leden kan ik wel begrijpen. Ling is als zakenman al eens failliet gegaan, zoals Cruijff zich als zakenman al eens voor miljoenen heeft laten bezwendelen. Wie verstand van voetballen heeft, hoeft nog niet verstand van zaken te hebben.

Intussen weten die andere leden van de raad van commissarissen nu wat Cruijjf van hen vindt: nutteloze idioten. Graag zou ik die eerste vergadering van de raad na de officiële aanstelling op 25 juli willen meemaken.

Cruijff komt een half uur te laat binnen („Ik moest Danny even naar een modeshow brengen”), geeft iedereen lacherig een handje, gaat zitten en zegt terloops: „Ik heb Blind er definitief uitgegooid, Frank, Dennis en Wim opslag gegeven en het contract met Tscheu alvast met drie jaar verlengd. Gaan we nog bowlen? Dan haal ik Danny even op.”

Maar zover is het nog niet. Voorlopig heerst er vooral chaos bij Ajax. Niemand weet meer waar hij aan toe is. Mag Danny Blind de transfers blijven doen? Wie gaat de jeugd coachen? Wie zal de club leiden, Cruijff-met-stroman, Cruijff-zonder-stroman, of wordt het toch Ajax-zonder-Cruijff?

Mijn idee? Ik heb al eens eerder vastgesteld dat het met het Nederlands elftal pas weer goed ging, toen Cruijff zich er niet meer mee kon bemoeien. Volgens mij ligt daar de redding van Ajax: een volledig Cruijff-loos tijdperk.