North Sea Jazz zorgt goed voor zijn oudgedienden

Het gebeurde twee weken geleden in Chicago. Voor de deur van een grote boekhandel stond een vrouw die riep: “Gratis kaarten voor Bootsy Collins concert!” In de plastic zak aan haar voeten lagen stapeltjes bij elkaar gebonden entreebewijzen. Even dacht ik aan een grap, maar al snel bleek de vrouw inderdaad gratis toegangskaarten voor het

British electronic composer James Blake performs on the Miles Davis stage during the 45th Montreux Jazz Festival, in Montreux on July 5, 2011. AFP PHOTO / FABRICE COFFRINI James Blake tijdens het festival van Montreux, afgelopen juli. Foto AFP / Fabrice Coffrini

Het gebeurde twee weken geleden in Chicago. Voor de deur van een grote boekhandel stond een vrouw die riep: “Gratis kaarten voor Bootsy Collins concert!” In de plastic zak aan haar voeten lagen stapeltjes bij elkaar gebonden entreebewijzen.

Even dacht ik aan een grap, maar al snel bleek de vrouw inderdaad gratis toegangskaarten voor het concert van de beroemde funkbassist uit te delen. Over het waarom van de actie kon ze kort zijn; Collins verkocht niet meer uit. In Amerika, zei ze, behoorde Bootsy definitief tot het verleden.

Dat is niet terecht. Want Bootsy Collins laatste album Tha Funk Capital of the World (2011) swingt stevig. Natuurlijk baart zijn funky bas niet meer zoveel opzien als in zijn hoogtijdagen bij James Brown en George Clinton, maar zijn muziek is nog altijd verrassend van deze tijd – mede door gastbijdragen van rapper Chuck D., soulzanger Bobby Womack, acteur Samuel L. Jackson en dominee Al Sharpton.

Nee, dan zorgt North Sea Jazz beter voor zijn oudgedienden. Herbie Hancock, Ruben Bladès, Mavis Staples en Tom Jones krijgen alle ruimte – al zou dat in het geval van Tom Jones wel eens te veel ruimte kunnen zijn. Want wat doet het gedateerde sekssymbool op het grootste podium van Ahoy?

Hidden Orchestra op het jazzfestival van Edinburgh, vorig jaar, met ‘Wandering’

Plaats is er ook voor nieuw talent, vooral in de elektronische jazz. Op zondag treden Hidden Orchestra, James Blake, Bugge Wesseltoft & Henrik Schwarz en Flying Lotus op in de tent Darling. Het uit Edinburgh afkomstige Hidden Orchestra maakte vorig jaar zijn debuut met het album Night Walks, de soundtrack voor een film die nog moet uitkomen. Over een ‘jazz noir’-achtig thema zwellen stemmige strijkers en blazers aan tot filmische vergezichten. Hier voert melancholie de boventoon.

De naam van James Blake lag begin dit jaar op ieders lippen. Hij imponeerde op zijn gelijknamige debuutalbum en tijdens live optredens met donkere dubbeats, diepe soulgrooves en een prachtige stem die fluisterend tegen de onaardse tonen uit zijn mengtafel opklom.

Henrik Schwarz & Bugge Wesseltoft met ‘Leave My Head Alone Brain’, live bij de Red Bull Music Academy in Londen

Henrik Schwarz & Bugge Wesseltoft zijn eigenlijk geen nieuwkomers. De Duitse producer en Noorse jazzpianist draaien immers al geruime tijd mee, maar hun samenwerking is van recenter datum . En die houdt de gemoederen bezig. Vooral onder muziekpuristen, want Schwarz ontwikkelde software voor zijn laptop die valse noten uitsluit, de Schwarzonator. Maar op het podium maken ze geen gebruik van vooraf opgenomen tracks; daar improviseert niet alleen Wesseltoft, op zijn piano, waar hij met zijn vuisten op ramt, maar pioniert ook Schwarz op zijn computer die hij beroert alsof het de toetsen van een piano zijn. Een even vervreemdende mix van smeltende klanken is het gevolg.

Flying Lotus, live in Los Angeles in 2009

Flying Lotus tenslotte, neemt zijn luisteraars mee op een reis naar een wondere wereld. Hij gebruikt allerhande geluiden; een harp, een sax, een oude gitaarlick, een enkele beat en daaroverheen de piepjes van een hartbewakingsmachine – maar dat laatste hoor je alleen als je het weet. In de handen van ‘FlyLo’, zoals zijn aanhang de producer uit Los Angeles noemt, veranderen alle geluiden in een sprookje.

Voor mooie klanken en een wonderlijk universum hoef je zondagavond de Darling-tent dus niet uit. Tenzij je Bootsy Collins wilt zien, natuurlijk.