Harteloze jury vernedert aangeslagen chauffeur

‘112! 112!’ Ruben Nicolai ligt roerloos op de grond. Aangereden door een van zijn eigen kandidaten.

Tot dat moment kabbelt de finale van De Allerslechtste Chauffeur van Nederland speels voort. De drie slechtste kandidaten zijn overgebleven. Zij mogen zich wagen aan het chaotische verkeer in Parijs.

Nicolai toont zich in deze fase een groot presentator. Hij heeft een gave die hij slechts met mensen als Robert ten Brink deelt: je vertrouwt hem meteen, hij is aimabel, relativeert, maar neemt iedereen wel serieus genoeg om geloofwaardig te blijven.

Het is dan ook vooral aan Nicolai te danken dat de aflevering blijft boeien. Want feitelijk zien we toch gewoon drie mensen die niet al te best autorijden. Hoewel de crew dat met trefzekere Paul Greengrass-achtige cameravoering in beeld brengt, vrees ik dat het niet in de menselijke aard ligt om geboeid te blijven bij een wedstrijd waar niet de beste, maar de slechtste deelnemer wint.

Dan is de beurt aan Pim. Pim praat als een kikker die zichzelf heeft ingeslikt, rijdt gevaarlijker dan een blinde en ontbeert elke vorm van zelfreflectie.

„Sorry hoor, niet zo agressief gelijk”, blaft hij wanneer een Franse automobilist hevig toetert.

„Ja maar Pim, je rijdt hem bijna aan”, zegt Nicolai kalm.

Eenmaal terug in Nederland krijgt Pim nog een laatste kans om de zogeheten schoudercheck succesrijk te volbrengen. Met 70 kilometer per uur raast hij over de testbaan. En dan slaat het noodlot toe. Pim raakt een obstakel, trapt in paniek vol op het gaspedaal, scheurt op de crew af en schept daarbij presentator en cameraman.

„112! 112!”

Beelden van Nicolai in het ziekenhuis. En acht dagen later staat de aangedane presentator alweer in de studio. „Over tot de orde van de dag.”

Dat hij, nauwelijks bekomen van de schrik van zijn leven, zijn werk voortzet en de kijker deelgenoot maakt van zijn beleving, verdient respect. Dat de beelden van het ongeluk vertoond worden, heeft ook waarde: ze illustreren hoe gevaarlijk onzorgvuldig rijgedrag is. Maar dat het spel voltooid wordt en de harteloze jury de aangeslagen Pim vernedert met een ijzige stilte: dat gaat te ver.

Op zoek gaan naar de allerslechtste chauffeur, draagt risico’s met zich mee. Dus: bespaar na zo’n wreed voorval de diep beschaamde brokkenpiloot, die je zelf op de weg hebt gezet, dit zouteloze slotakkoord van de talentenjachttelevisie. Bespaar hem de beschuldigende blikken, het gloednieuwe autootje voor Esther, de spannende keyboardmuziek bij de uitslag en de lelijke bokaal.

Pims vernedering past bij deze tijd: als je in de fout gaat, moet je aan de schandpaal worden genageld. Dat heet in Nederland ‘daadkracht’.

Schrijver en cabaretier Johan Fretz vervangt tv-recensent Hans Beerekamp tijdens diens vakantie.