Excentrieke Vaughters geniet van alle aandacht

Ploegleider Jonathan Vaughters moest lang wachten op succes in de Tour. „Ik geloof dat schone renners grote koersen kunnen winnen.”

Winst in de ploegentijdrit, gele leiderstrui voor kopman Thor Hushovd en gisteren ook nog eens de sprintzege van zijn landgenoot Tyler Farrar, na perfect ploegenspel in de laatste kilometer. Jonathan Vaughters, ploegleider van Garmin-Cervélo, beleeft in de de eerste dagen van de Tour zijn finest hours. De excentrieke Amerikaan neemt het er goed van. Op de schouders bij zijn renners na de ploegentijdrit. Volop aandacht in de media. Eindelijk staat hij op de plaatst die zo lang werd ingenomen door zijn aartsvijand, zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong.

Persconferenties na afloop kunnen de welbespraakte Vaughters (38) niet lang genoeg duren. „Dit is het hardst werkende team van allemaal”, loofde de advocatenzoon uit Denver, Colorado na de ploegentijdrit in Les Essarts slim zijn renners en begeleidingsstaf. En de verzamelde wereldpers is het ideale podium om nog maar eens zijn evangelie van een dopingvrije wielersport te belijden. „De mensen kunnen er van op aan dat wij echt de sterkste zijn als wij winnen. Ik geloof dat schone renners grote koersen kunnen winnen.”

Met wat eigen spaargeld begon oud-profrenner Vaughters in 2005 het bescheiden Amerikaanse amateurploegje TIAA-CREF. Tijdens het eerste seizoen kwam hij in contact met Doug Ellis, een multimiljonair uit Boston. De voormalige directeur bij Telefonica, Lehman Brothers en Apple verkocht zijn eigen softwarebedrijf en ging de omvangrijke vastgoedportefeuille van zijn schoonfamilie beheren. Geld genoeg voor een grote wielerploeg, die in eerste instantie Slipstream ging heten. Met Garmin, een bedrijf dat navigatiesystemen maakt, haalde Vaughters in 2008 het eerste grote sponsorgeld binnen. Na de fusie met een deel van de Cervéloploeg rond wereldkampioen Thor Hushovd, eind vorig seizoen, behoort zijn ploeg tot de rijkste van het Tourpeloton.

Als jochie van veertien begon hij in 1987 te dromen, toen hij voor de televisie in Denver de Franse renner Jeff Bernard de Tourtijdrit zag winnen op de Mont Ventoux, vertelde Vaughters in 2009 in deze krant. „Dat wilde ik ook.” In 1999 won hij tijdens de Dauphiné Libéré in een recordtijd van 56.50 minuut op de Ventoux. Sneller dan menig op doping betrapte renner in de jaren daarna? „Ja, ja, ja.” Hij wil liever niet worden herinnerd aan dit hoogtepunt van zijn carrière als renner, waarin hij gold als een buitenbeentje. Hij vertrok bij de US Postal-ploeg van Armstrong en ging naar het Franse Crédit Agricole. „Amateurploegje”, lachte Armstrong hem uit, toen Vaughters in de Tour van 2001 uitviel met een wespensteek. Bij de Franse ploeg waren de benodigde medicamenten niet toegestaan.

Vaughters is goed bevriend met drievoudig Tourwinnaar Greg LeMond, een van de felste criticasters van Armstrong. In 2006 sprak Vaughters openlijk over bloedtransfusies in de ploeg van the Boss. „Ik was even de roddeltante”, relativeerde hij later. Zijn ploeg is na het Tourdebuut in 2008 te groot geworden voor klein geruzie. Ook al haalde Armstrong na zijn comeback in 2009 direct het grote Amerikaanse talent Tayler Phinney weg bij Garmin. De ploeg van Vaughters lijkt die van de weer gestopte Armstrong (RadioShack) te overvleugelen.

Knecht Johan Vansummeren won dit voorjaar Parijs-Roubaix. „Na de Tour de wedstrijd met het meeste aanzien in Amerika”, stelt Vaughters. De huidige Toursuccessen doen de rest. „Wij hebben een revolutie in gang gezet en de stap naar de moderne tijd gemaakt”, zei hij twee jaar geleden al. De voorzitter van de vereniging van profploegen (AIGCP) wil best anderen meenemen op zijn weg. David Millar, die ooit dopegebruik opbiechtte, is nu uithangbord van zijn ploeg. Thomas Dekker krijgt er wellicht een tweede kans. Maar wel schoon. „Dit is de enige weg.”