Charme van 'DSK' nu ook in Frankrijk uitgewerkt

Veel Fransen nemen hem niet meer serieus als eventuele presidentskandidaat.

Dat Strauss-Kahn zijn vrijlating met een duur diner vierde, valt ook niet goed.

Iets meer dan anderhalve maand geleden was Dominique Strauss-Kahn de man die namens links Frankrijk in 2012 met de vingers in de neus Nicolas Sarkozy zou verslaan in de strijd om het presidentschap. Het enige wat hij nog moest doen was zich even kandidaat stellen.

Eén zaterdagmiddag in een New Yorks hotel halverwege mei deed de strijd om het Elysée kantelen. Ook nu ‘DSK’ weer op vrije voeten is en sommige van zijn aanhangers luidop dromen over zijn terugkeer in de Franse politiek.

Want in Frankrijk is wel degelijk iets veranderd, waardoor een terugkeer van DSK allesbehalve vanzelfsprekend is.

In iedere peiling vóór 14 mei lag Strauss-Kahn duidelijk op kop, met scores tot 55 procent in de tweede ronde tegen een rechtse kandidaat. Die tijden lijken definitief voorbij, zelfs als zou Strauss-Kahn worden vrijgesproken van verkrachting.

Uit een enquête van de krant Le Parisien blijkt 49 procent van de Fransen zich wel te kunnen voorstellen dat DSK terugkeert in de politiek, maar 45 procent meent zeker van niet. In een andere peiling van weekblad Le Point ziet maar 42 procent van de Fransen nog een politieke toekomst voor de voormalige directeur-generaal van het IMF.

De complottheorieën (genre: DSK is in de val gelokt door de baas van het Sofitel, een vriend van Sarkozy) zijn niet verdwenen. De kritiek op het Amerikaanse rechtsysteem ook niet. En over de geloofwaardigheid van het kamermeisje bestaan nu grote twijfels. Maar ondanks dat alles hebben de Fransen een ander beeld gekregen van DSK. Een beeld van een man die in het beste geval ’s middags snel even (betaalde) seks heeft met een kamermeisje in een hotel, vervolgens nog even gaat dineren met zijn dochter en daarna een vliegtuig opstapt om zijn vrouw te ontmoeten en later die zondag de Duitse bondskanselier Merkel. Een man ook die het opheffen van zijn huisarrest vrijdagavond schaamteloos vierde met een diner van 420 euro, waarbij hij zich breed glimlachend liet fotograferen door Amerikaanse persfotografen. Niet echt goede marketing voor wie zich geliefd wil maken bij linkse kiezers, van wie 80 procent zich geen weekje vakantie in het buitenland kan veroorloven.

DSK is voor veel vrouwen niet langer een ‘verleider’, zoals onmiddellijk na zijn arrestatie door sommigen nog vergoelijkend werd opgemerkt, maar een man die zijn seksuele appetijt niet onder controle kan houden. Er was een affaire met een Hongaarse stagiaire van het IMF bij het begin van zijn mandaat. En er is de zaak met de schrijfster Tristane Banon, de dochter van een vriendin, die zegt dat hij haar probeerde aan te randen. Onder druk van haar moeder, medewerkster bij de Parti Socialiste (PS), diende Banon lang geen klacht in. Ze noemde Strauss-Kahn wel een ‘gorilla’. Maar de moeder, Anne Mansouret, zegt nu geshockeerd te zijn over de discussie binnen de PS over een mogelijke terugkeer van DSK.

‘Hij is even om een boodschap’, luidde de mededeling begin jaren negentig op het ministerie van Economische Zaken als Strauss-Kahn even niet op kantoor was. Iedere medewerker, man of vrouw, wist dan hoe laat was. Een voormalige medewerker vertelde aan dagblad Le Monde dat DSK in een maand evenveel avontuurtjes heeft als een normaal mens in een heel leven. Het zijn onthullingen waarom in Frankrijk steeds minder wordt gelachen.

Sylvie Kauffman, adjunct-hoofdredacteur van het dagblad Le Monde, vatte het heel duidelijk samen in The New York Times: zes weken geleden zou ze voor DSK hebben gestemd bij presidentsverkiezingen. Nu kan ze zich dat niet meer voorstellen. „Deze zaak zal blijven nazinderen in de manier waarop vooral vrouwelijke kiezers naar Strauss-Kahn kijken.”

Strauss-Kahn heeft een donkere kant die hem in een verkiezingscampagne zuur zou kunnen opbreken, beseffen ondertussen ook steeds meer socialisten. Niet alleen heeft hij na alles wat is geschreven een ernstig imagoprobleem, door zijn talloze avonturen en avontuurtjes, waarover nu in minder bedekte termen wordt geschreven en gesproken dan voor 14 mei, leeft de vrees dat Strauss-Kahn wellicht gemakkelijk gechanteerd kan worden. Eén ding is zeker: op het hoofdkwartier van het UMP ligt een map klaar met feiten over DSK die ongetwijfeld zouden worden gebruikt tijdens de verkiezingsrace in 2012. Strauss-Kahn zou in een persoonlijk getinte campagne verpletterd kunnen worden door Sarkozy.

Daarom is het des te onbegrijpelijker dat de PS de discussie over de voorverkiezingen toch opnieuw heeft geopend, al zegt de nieuwe partijleider Harlem Désir dat een verandering van de agenda niet aan de orde is: op 13 juli worden de inschrijvingen voor de voorverkiezingen bij de PS afgesloten, vijf dagen voor de volgende zitting van Strauss-Kahn in New York. Maar andere partijkopstukken zoals François Hollande laten wel de mogelijkheid van een terugkeer open, blijkbaar onvoldoende beseffend dat ze daarmee hun eigen kansen hypothekeren. Want hoe langer de PS bereid is om te wachten op DSK, hoe meer de kandidaat die het uiteindelijk moet opnemen tegen Sarkozy gezien zal worden als een ‘substituut’.