Maffe oervrouwen op Julidans

Julidans Gezien: 2 juli, Amsterdam. T/m 10/7. Inl. www.julidans.nl ***

Teach us to outgrow our madness, noemde de IJslandse Erna Ómarsdottir haar bijdrage aan het vrijdag losgebarsten festival Julidans. Geen slechte titel, want maf zijn ze, de harige wezens die nog maar pas uit de oersoep zijn gekropen en zich ontpoppen tot vijf vrouwen in amodische jurken. Ze zijn antroposofisch lieflijk, duivels agressief, ze headbangen, neuriën en trekken verwoed aan de sjamanenbaarden die her en der in en uit hun lichamen groeien.

De ontzagwekkend krijsende Ómarsdottir, in gezegende staat, doet het uitstekend als horrortrol met zwangerschapspsychose. Dankzij een, inderdaad, ongebreidelde gekte krijgt haar visie op vrouwelijke relaties bij vlagen kracht, maar kwalitatief danstheater is iets anders.

Dan is Foutrement (‘verneukt’) van Virginie Brunelle sterker en coherenter, zij het erg wijdlopig. In een spierwitte ruimte worden aantrekkingskracht, lust, verlangen, overspel en verleiding belichaamd door een man en twee vrouwen. De laatsten dragen nu en dan spitzen, een curieuze combinatie met slechts een onderbroek, die na herhaalde, amechtige omhelzingen subtiel uit de bilnaad wordt getrokken.

De geest van Pina Bausch waart door het stuk van de jonge Canadese, die de man-vrouwrelatie vooral fysiek benadert.