Koren brengen samen klankkolk

O Whispering Suns van Vanessa Lann, olv Kaspars Putnins. Koorbiënnale Haarlem. Gehoord: 2/7 Philharmonie Haarlem. ***

Blootsvoets komt violiste Patricia Kopatchinskaja op. Door de zaal van de Philharmonie loopt ze, met achter haar een aantal sopranen van het Groot Omroepkoor. Eenmaal op het podium worden haar vioolstreken wilder, terwijl vader Viktor Kopatchinksy op cymbalon bijvalt. Een mannenkoor mengt zich, het Lets Radiokoor zet vanaf het balkon in. Het resultaat is een aanzwellende klankkolk die het publiek volledig omsluit.

Het is de spannendste scène uit O Whispering Suns van de Amerikaans-Nederlandse componiste Vanessa Lann, op teksten van Walt Whitman. Ze schreef het in opdracht van de Koorbiënnale Haarlem – de zesde editie werd zaterdag met dit werk afgesloten.

Volksmuziek en ruimtelijke opstelling, belangrijke uitgangspunten van deze festivaleditie, geven ook vorm en inhoud aan O Whispering Suns. Het concert begon reeds in de foyer met Oost-Europese volksmuziek, waarna Letse bassen de aanwezigen zingend de zaal in begeleidden.

Lanns aan Pärt en Tavener verwante, spirituele muziek is vaak monotoon, met flarden van motiefjes en reciterende zanglijnen. De mobiele opstelling voegt broodnodige variatie toe.

Het achterliggende idee dat de violiste op zoek is naar ‘haar bron’ en dat de vrouwen op zoek naar hun ‘verdwenen mannen’, doet uiteindelijk weinig afbreuk aan de muzikale kracht van het ruimtelijke ritueel.