Japanners ontdekken 'enorme reserves' strategische mineralen

In de Stille Oceaan zijn hoge concentraties gevonden van zogeheten rare earths of zeldzame aardmetalen die onmisbaar zijn voor tal van hoogtechnologische producten. Van die strategische grondstoffen is 80 tot 100 miljard ton ontdekt, bijna evenveel als de reserves die tot nu toe wereldwijd in kaart zijn gebracht, meldt een Japans wetenschappelijk team in het wetenschappelijk vakblad British Journal Nature Geoscience.

De mondiale markt voor zeldzame aardmetalen is klein – ze wordt geschat op 8 tot 10 miljard dollar (6 tot 7 miljard euro) – maar voor bedrijven die actief zijn in de consumentenelektronica, die milieuvriendelijke of militaire applicaties ontwikkelen, zijn deze grondstoffen van groot belang. In het navigatietoestel van TomTom, de spaarlamp van Philips en het staal van Corus zijn uiterst kleine maar cruciale hoeveelheden verwerkt. Daarenboven controleert China ruim 95 procent van het mondiale aanbod.

De mineralen die in de buurt van de eilanden Hawaii en Tahiti (Frans-Polynesië) op een diepte van 3.500 tot 6.000 meter zijn aangetroffen, betreffen vooral aardelementen van het zwaardere type zoals gadolinium, lutetium, dysprosium en terbium. Sinds eind vorig jaar is de prijs voor de grondstof dysprosium, die in lasers, kernreactoren en hybride wagens wordt gebruikt, vervijfvoudigd. Terbium, dat ondermeer in spaarlampen wordt verwerkt, werd eveneens vijf maal duurder.

Volgens geoloog Yasuhiro Kato, van de Universiteit van Tokio zouden de mineralen gewonnen kunnen worden met behulp van gesofisticeerde schepen, graafrobotten en zuigstangen. Die vorm van mariene mijnbouw kan een interessant alternatief zijn voor exploitatie op het land. De fors gestegen prijzen van grondstoffen doen industriële experts geloven dat diepzeemijnbouw even rendabel kan worden als landmijnbouw.

Een mogelijk knelpunt kunnen de exploitatierechten worden van de 78 vindplaatsen die tot nu toe door het Japanse team in kaart zijn gebracht. Deze locaties bevinden zich in ‘internationale wateren’: ruim 60 procent van de mondiale oceanen hebben dat statuut en daarin gelden geen exclusieve exploratie- of exploitatierechten. De toekenning ervan wordt geregeld door de International Seabed Authority (ISA), een orgaan van de Verenigde Naties.