Grappenmaker is nu serieuze nummer één

Tennisser Djokovic versloeg titelhouder Rafael Nadal in een hoogstaande finale.

Het tijdperk waarin Roger Federer en Nadal onderling de titels verdeelden, is voorbij.

Serbian player Novak Djokovic reacts after beating Spanish player Rafael Nadal during the men's single final at the Wimbledon Tennis Championships at the All England Tennis Club, in southwest London on July 3, 2011. AFP PHOTO / STEPHEN POND/ POOL RESTRICTED TO EDITORIAL USE AFP

Op het centercourt van The All England club stond gisteren meer dan de Wimbledontitel op het spel. De finale tussen Novak Djokovic en Rafael Nadal ging ook om de vraag wie op dit moment de beste tennisser ter wereld is. Het antwoord was kraakhelder. De 24-jarige Djokovic onttroonde Nadal als Wimbledonkampioen en als nummer één van de wereld. Vanuit de Royal Box keken de oud-Wimbledonwinnaars John McEnroe en Björn Borg ademloos toe. De Servische kampioen tilde het tennis in vier sets (6-4, 6-1, 1-6 en 6-3) naar misschien het hoogste niveau op gras ooit. „Ik had een paar goede dagen at the office”, zei een lachende Djokovic met de kampioensbeker in zijn handen. „Dit was het eerste toernooi dat ik ooit op televisie zag. Het is een droom om hier te winnen. Dit is de beste dag uit mijn carrière.”

Aan het tijdperk waarin Roger Federer en Rafael Nadal onderling de hoofdprijzen verdeelden is in 2011 waarschijnlijk een einde gekomen. Djokovic gold al jaren achtereen als de uitdager van de Zwitser en de Spanjaard, maar het heeft hem veel tijd gekost om zowel fysiek als mentaal top te zijn. Net als Federer lukte het Djokovic aan het begin van zijn loopbaan niet om op de grote podia te schitteren. In rechtstreekse ontmoetingen met Nadal liet Djokovic het vaak afweten. Zo gaf hij op Roland Garros in 2006 op met een rugblessure, om zich een jaar later terug te trekken vanwege een blaar op zijn teen.

Het tekende de Servische tennisser die zijn ongelooflijke talenten maar niet leek te kunnen koppelen aan de juiste mentaliteit van een kampioen. Na een goed jaar in 2008 waarin hij de Australian Open veroverde en de ATP Tour Finals – het officieuze wereldkampioenschap tennis – op zijn naam schreef, leek hij de stap naar de top te maken. Hij kon de hoge verwachtingen niet waarmaken.

Djokovic viel door verschillende redenen terug. Lichamelijk was hij niet fit genoeg om Federer en Nadal constant te bedreigen. Hij verruilde in 2009 racketsponsor Wilson voor Head. Het megacontract leverde hem veel geld op, maar Djokovic kon maar moeilijk wennen aan zijn nieuwe racket. Hij werd gepasseerd door generatiegenoot Andy Murray en maakte vooral naam door imitaties van andere profs. „Ik vind het leuk om het publiek te entertainen”, legde hij uit. „Dat maakt me blij.”

Djokovic wilde diep in zijn hart vooral prijzen winnen en wist dat hij moest afrekenen met zijn imago van grappenmaker om een serieuze aanval op de top in te kunnen zetten. Daarnaast volgde de Serviër met Kosovaarse wortels een speciaal dieet bij wonderdokter Igor Cetojevic. Djokovic bleek allergisch te zijn voor gluten en at de voorbije maanden geen brood, pasta en pizza meer. Djokovic raakte een paar kilo’s kwijt en was opeens fysiek veel sterker dan zijn tegenstanders. De winst van de Davis Cup in december 2010 met zijn eigen land gaf hem het laatste zetje dat hij nodig had. Hij was zijn angst kwijt. Alles viel opeens op zijn plaats.

Hij won de Australian Open en rekende in aanloop naar Roland Garros op indrukwekkende wijze meermalen af met Federer en Nadal. Het tweetal werd opeens voorbijgestreefd door de razendsnelle tennisser, die geen zwakke punten meer kende. Alleen Federer wist hem op een superdag in de halve finales van Parijs te verslaan en hem daarmee zijn tot dusver enige nederlaag van 2011 toe te brengen. Nadal was Federer dankbaar, schreef Roland Garros op zijn naam en bleef nummer één.

Nadal wist echter uit ervaring – hij verloor dit jaar in Indian Wells, Miami, Madrid en Rome van Djokovic – dat een wisseling van de macht een kwestie van tijd was. Djokovic is niet alleen sneller dan Nadal, maar heeft als enige speler van het circuit geen vrees voor diens machtige met links geslagen forehand. Djokovic ramt de ballen met zijn dubbelhandige backhand met dodelijke precisie terug. Nadal kon niets anders dan zijn meerdere erkennen in de nieuwe heerser van het mannentennis. Djokovic at letterlijk en figuurlijk het gras op. „Dit smaakt naar meer”, zei hij.