Een sms'je midden in de nacht: toch tegen Argentinië

Nederlandse hockeysters verslaan in een spectaculaire finale Argentinië.

Een ernstige fout van de FIH nam veel glans weg van de toernooizege.

Uiteindelijk verlieten de meeste hockeyliefhebbers het Amsterdamse Bos gistermiddag euforisch. Met dank, vooral, aan de wervelende show die de Nederlandse hockeysters opvoerden tegen wereldkampioen Argentinië, een spectaculaire finale (3-3), verlengingen en shoot-outs die voor het eerst sinds 2007 een zege in de Champions Trophy opleverden.

Maar in de schaduw van het oude Wagener Stadion zaten de vertegenwoordigers van de internationale hockeyfederatie (FIH) met het schaamrood op de kaken. ‘Amateurisme’, zoals een enkele coach het noemde, was nog een milde kwalificatie van wat zich afgelopen weekeinde in het holst van de nacht allemaal afspeelde rond het eens zo prestigieuze hockeytoernooi.

Dat Nederland gistermiddag in een volgepakt stadion Argentinië trof, was louter te danken aan de vasthoudendheid van de staf van de Argentijnse ploeg. Toen de Nederlandse vrouwen zaterdagavond hun bed opzochten wisten ze niet beter of Zuid-Korea zou de tegenstander zijn. Het sms’je dat bondscoach Max Caldas op zondagochtend om 00.40 uur kreeg, waarin stond dat niet Zuid-Korea maar Argentinië de tegenstander was, las hij pas toen hij weer wakker was, op zondagochtend.

Wat was er gebeurd? Toen zaterdag bleek dat Argentinië en Zuid-Korea beide tweede waren geworden in de winnaarspoule, met hetzelfde aantal punten en een gelijk doelsaldo, verkeerde de FIH – en alle deelnemende hockeysters – in de veronderstelling dat Zuid-Korea de finale had bereikt, omdat die ploeg meer doelpunten had gemaakt dan Argentinië.

Maar één of twee Argentijnen wisten het beter. Na liefst twee protesten en veel geblader in de eigen regels moest de FIH erkennen dat het een gruwelijke fout had gemaakt: niet het aantal doelpunten is volgens de regels doorslaggevend, maar het aantal punten dat de ploegen gedurende het hele toernooi hebben behaald. Daarin was Argentinië met drie overwinningen beduidend succesvoller geweest dan Zuid-Korea, dat slechts één keer had gewonnen.

„Dit kan natuurlijk niet”, zei Caldas naderhand. „Dit is mijn baan, niet mijn hobby. Het kan natuurlijk niet dat ik om twaalf uur ’s nachts nog niet weet tegen wie ik de volgende dag de finale moet spelen”, schamperde hij. Maar de Argentijn kon de fout zondagochtend aan het ontbijt ook snel weer relativeren. „We hebben het er nog even over gehad om bij wijze van grap meteen al voor het eerste fluitsignaal een video-replay aan te vragen en te roepen: hé, dat zijn niet de Zuid-Koreanen”, vertelde Caldas lachend.

Maar hij toonde serieus medelijden met de Koreaanse vrouwen, die zaterdag in de hemel verkeerden om hun onverwachte finaleplaats. „Ik heb gehoord dat de FIH tot vier uur ’s nachts bij de Koreanen heeft gezeten om het uit te leggen”, zei Caldas. „Het is doodzonde. Nu moeten ze dat hele pokkeneind naar huis vliegen, met niks.”

De FIH liet gisteren snel weten dat het de gemaakte fout betreurde, maar het leed was al geleden. De bizarre soap nam bovendien een hoop glans weg van de zege van de regerend olympisch kampioen, al was de vreugde er niet minder om. Met flitsend en aanvallend hockey schotelde de Nederlandse vrouwen het publiek een bloedstollend spannende finale voor, waarin ze na een kansloos lijkende 3-0 achterstand terugkwamen, de Argentijnse ploeg met moordend tempohockey terugduwden en uiteindelijk zelfs onder de voet liepen. De titel, na de shoot-outs, was dan ook voor de enige ploeg die er aanspraak op mocht maken.

Hoe serieus de tophockeyers hun baan nemen blijkt uit het feit dat Caldas de hulp van voormalig ijshockeybondscoach Tommie Hartogs had ingeroepen om zijn hockeyers te adviseren over de shoot-out, al jaren scherprechter in onbesliste ijshockeyfinales. Keepster Joyce Sombroek liet met drie knappe reddingen zien dat ze een snelle leerling is.

Het was alweer even geleden dat Nederland aartsrivaal Argentinië de baas was in de Champions Trophy. De laatste drie edities waren voor de ploeg van sterspeelster Luciana Aymar geweest, en vorig jaar nam Argentinië nog opzichtiger de macht van Nederland over, op het WK in Rosario.

Aymar mag al jaren als een vorstin heersen in het wereldhockey, gisteren werd ze nadrukkelijk uitgedaagd door een potentiële opvolgster, Maartje Paumen. Niet alleen sleepte de 25-jarige aanvoerster haar ploeg met drie rake strafcorners en een shoot-out langs de Argentijnse vrouwen, de Limburgse was overal aanwezig, strooide met passes en intercepties en ontwikkelde zich tot de persoonlijk plaaggeest van Aymar. Volkomen verdiend werd de topfit ogende Paumen uitgeroepen tot speelster van het toernooi. In de vorm waarin ze gisteren verkeerde, zal het niet bij die ene prijs blijven.