Ton Elias doet zelf aan fact free politics

Met verbijstering heb ik de column van VVD-Kamerlid Ton Elias over ‘fact free journalism’ gelezen (Opinie, 29 juni). Als er een politicus in de Tweede Kamer zit die zich zelf bezondigt aan ‘fact free politics’ dan is het Elias met zijn recente motie waarin de regering wordt opgeroepen om voor onderwijspersoneel de BAPO-regeling (Bevordering Arbeidsparticipatie Ouderen) af te schaffen.

Uit zijn motie blijkt dat hij geen flauw benul heeft wat de regeling inhoudt (taakverlichting voor oudere docenten zodat ze hun werk langer kunnen blijven doen), waarom hij ooit is ingevoerd ( voor de BAPO zaten vrijwel alle oudere docenten in een ‘ziekteregeling’ of werden ze ruim voor hun pensioen afgekeurd), hoe hij gefinancierd wordt (deels uit de beschikbare loonruimte en deels via een salariskorting, oftewel volledig door het onderwijspersoneel zelf) en hoe de regeling in de praktijk uitpakt (oudere docenten blijven langer doorwerken en hebben aanmerkelijk minder ziekteverzuim).

In plaats van „Sarah Palin-achtig geschreeuw” kan als definitie van fact free politics wat mij en mijn collega oudere docenten betreft net zo goed ‘Ton Elias-achtig gebazel’ gehanteerd worden.

Drs.B.J. Stuurop (58)

Docent Engels, Borne