Onderweg

Een kleurrijke collage van volgesponsorde teamshirts trapte door de west-Franse straten. De sierlijk over het asfalt kronkelende slang van renners slokte rotondes op en liet ze aan de staart weer los. Soms was er dat omgekeerde Doppler-effect van gejoel langs de kant van de weg, dat even snel als het kwam weer wegstierf achter de gekromde rug van de passerende wielrenner.

Er waren mannen vooruit, mannen met Franse namen die we niet kenden, maar ook een Nederlander - een landgenoot die daarom direct de beste vriend van ons allemaal was. Daarachter regisseerden de échte jongens zorgvuldig wanneer ze het trio weer van plan waren in te rekenen. Een renner hield even stil en keek achteruit, waar de ploegauto naderde met bidons. Anderen kozen bij een splitsing de verkeerde kant van de weg.

Er stond een duivel met een drietand langs het parcours. Herbert Dijkstra keek naar de kastelen van Vendée en Maarten Ducrot had het over het Nieuwe Wielrennen. Michael Boogerd etaleerde nonchalant wielerjargon bij een valpartij. Hier is het stapelen.

Een onnozele toeschouwer zette de verhoudingen tussen de favorieten alvast op scherp.

De Tour is onderweg.