Hopper overschaduwt vele anderen in 'Crash'

CrashSeizoen 113 afl. van 47 min. per deel€ 12,99

‘Wat is er in godsnaam met je gebeurd? Kijk naar al die adertjes, waar komen die vandaan? Ik kan het niet verdragen om naar je te kijken.’ Muziekproducent Ben Cendars, gespeeld door de in 2010 overleden Dennis Hopper, zit voorover gebogen in zijn limousine en praat op verbeten toon. De sexy blonde vrouwelijke chauffeur vraagt of hij het tegen hem heeft. Cendars reageert niet en blijft, in zichzelf gekeerd, voor zich uit praten. „Die aderen lijken wel een touw dat voor de beul is gemaakt.” De chauffeur stopt de auto, draait zich om, schrikt, vlucht uit de limousine, bellend met haar werkgever. „Moet je luisteren wat hij nu weer doet! Hij was aan het potloodventen!”

De beginscène in de eerste aflevering van Crash staat als een huis. Dennis Hopper – die in Blue Velvet al schitterde als de vuilbekkende, zuurstofsnuivende ‘come to daddy’ psychopaat Frank Booth – speelt zijn rol van licht sadistische muziekproducent met verve. Zijn spel en monologen zijn een genot om naar te kijken en luisteren. Maar tegelijk werpt de kracht van het acteerwerk van Hopper ook een lichte schaduw over de rest van Crash.

De dertiendelige tv-serie komt voort uit de speelfilm Crash (2004), die eveneens werd geproduceerd door Paul Haggis (In the Valley of Elah, Million Dollar Baby). Net als in de film lopen de losse verhaallijnen over verschillende levens in broeierig Los Angeles door elkaar heen. Het leven van een voormalig Koreaans bendelid (Brian Tee) wordt doorsneden met scènes over een gefrustreerde vrouw (Clare Carey) en haar vader en afgewisseld met ruzies tussen de opgefokte agent Kenny Battaglia (Ross McCall) en de heethoofdige Inez (Moran Atias).

Deze individuele levens raken elkaar nauwelijks, maar naarmate de serie vordert, ontstaat er steeds meer verstrengeling. Een concept dat al eerder succesrijk bleek bij mozaïekfilms als Babel of Short Cuts, met als voorwaarde dat de verhaallijnen, ieder afzonderlijk, ook even sterk zijn.

Bij deze Crash-serie is dat helaas niet het geval. Intrigerend is de broeierige relatie tussen Battaglia en stalker Inez die, na een autoaanrijding, langzamerhand het privé-leven van de politieagent binnendringt. Maar de beslommeringen van de huisvrouw met man en vader boeien een stuk minder.

Hoogtepunt van dit eerste seizoen is de scène waarin Hopper een woedeaanval krijgt tijdens zijn ontbijt. Nog nooit werd iemand zo boos omdat zijn roerei hem niet smaakt.

Rosan Hollak