Gaddafi en Vijf Helden

De inwoners van Cuba moeten het al ruim een maand stellen zonder de bespiegelingen van Fidel Castro. De laatste van de zogeheten ‘reflecties van Fidel’ verscheen eind mei in de staatsmedia. Dat is een lange periode van stilte voor de gepensioneerde revolutionair, die wekelijks en soms zelfs dagelijks zijn gedachten deelt met het volk.

De 84-jarige Castro, die vijf jaar geleden de macht overdroeg aan zijn broer Raúl, had het waarschijnlijk te druk met zijn taken als gastheer van zijn kompaan Hugo Chávez. De president van Venezuela is sinds begin juni in Cuba voor de behandeling van een mysterieuze aandoening. Pas gisteren, na weken van wilde geruchten in Venezuela, werd de ernst van de ziekte onthuld. Chávez heeft kanker.

Castro figureerde dinsdag nog in een videofilmpje dat de Venezolanen moest overtuigen dat Chávez bijna beter was. Gekleed in trainingspakken liepen de twee heren gemoedelijk keuvelend door de tuin van het ziekenhuis.

Mogelijk waren er ook andere redenen waarom Castro al die tijd zijn pen heeft laten rusten, maar feit is dat Cuba zijn bespiegelingen ontbeert. En daarmee een venster op de buitenwereld. Want op een eiland waar satellietschotels verboden zijn en buitenlandse kranten alleen worden verkocht in toeristenhotels, bieden de schrijfsels van Castro een zeldzame referentie aan de internationale media.

In tegenstelling tot zijn bevolking leest Castro wel buitenlandse kranten. Veel zelfs. Iedere dag leest hij „bergen” nieuws, schreef Castro in mei in een van zijn laatste overpeinzingen. „Ik kan u verzekeren dat de leugens in die berichten talrijk zijn”. Om vervolgens zijn eigen visie op de werkelijkheid te geven.

De betreffende bespiegeling ging over een van zijn favoriete onderwerpen: de opstand in Libië. Volgens Castro zijn de bombardementen van de NAVO niet bedoeld om de rebellerende bevolking te beschermen tegen kolonel Gaddafi. Het betreft hier een neokoloniale aanval van nazistische fascisten. Gaddafi, zo doceerde Castro, is een mede-revolutionair die ten onrechte wordt zwartgemaakt. Bovendien, waarschuwde hij, de onbemande vliegtuigjes die nu doelwitten in Libië bombarderen, kunnen worden ingezet tegen ‘ieder volk in de Derde Wereld’.

Over de eisen van de opstandelingen in Libië wordt ondertussen weinig gezegd in Havana. Demonstreren voor democratie, dat is geen goed voorbeeld voor de Cubanen, die al sinds 1959 onafgebroken worden bestuurd door de Communistische Partij van Cuba.

Liever schrijven Cubaanse kranten over de Vijf Helden. Deze vijf Cubanen zitten al 13 jaar vast in de Verenigde Staten na een veroordeling voor spionage. Politieke gevangenen, aldus Cuba. Hun beproevingen zijn dagelijks nieuws.

In de nieuwste aflevering ontmaskeren de Vijf Helden de schaamteloze censuur van de Amerikaanse media. Een journaliste van CNN had een van de vijf gevangenen geïnterviewd over de schilderijen die hij in de gevangenis maakte. Het werd nooit uitgezonden. Dat CNN het nieuws misschien niet belangrijk genoeg vond, is moeilijk te geloven in een land waar de Vijf Helden bijna net zo uitbundig vereerd worden als Che Guevara.

Ykje Vriesinga