Ice Cube live nog altijd sensatie

Ice Cube. Gehoord: Do 30/6, Paradiso Amsterdam. ****

23 jaar nadat O’Shea ‘Ice Cube’ Jackson als lid van rapgroep N.W.A (Niggaz With Attitude) hiphopgeschiedenis heeft geschreven met het nummer Fuck Tha Police, is hij boegbeeld van een familiebedrijf in gangsta-rap. Met twee rappende zonen, OMG en Doughboy, van wie alleen de laatste donderdag in Paradiso was en daar niet al te veel indruk op het publiek maakte.

Weinig jonge rappers zouden overeind blijven naast de 42-jarige veteraan uit Los Angeles. De afgelopen jaren leek zijn dominante stemgeluid wat aan kracht te hebben ingeboet, maar ditmaal toonde Ice Cube zich onverminderd een urgente performer. Hij lijkt te hebben herontdekt hoe hij zijn stem het meest effectief kan inzetten. Ook weet hij zich naadloos gesteund door de solide back-up WC; een bekende rapper en vriend van de familie die al jaren met hem de wereld rondtrekt.

Als albumartiest is Ice Cube niet meer zo spannend. Maar live is hij – gewapend met een oeuvre dat overloopt van stevige synths en opruiende beats – een sensatie. Hij laat een vol Paradiso kolken met onder meer de rauwe klassieker Straight Outta Compton uit de jaren tachtig, de loodzwaar pompende tracks Natural Born Killaz en Bow Down uit de jaren negentig en brengt de politiek geladen tekst Why We Thugs uit 2005 intens en vol dramatische nadruk. Zijn nieuwste nummers overtuigen live minder.

Ice Cube groeit tijdens de show in zijn rol van het zichtbaar genietende icoon van gangsta-rap, op wie de tijd geen vat heeft.