Film

Lijden à la Bacon

Tran Anh Hung (regie): I Come with the Rain. dvd speelfilm ***

De Frans-Vietnamese regisseur Tran Anh Hung maakte voor zijn verfilming van Murakami’s Norwegian Wood (2010) de film I Come with the Rain, die rechtstreeks op dvd uitkomt. In interviews zei hij dat mensen zijn film niet moeten gaan zien. Hij spande zelfs een rechtzaak aan tegen de producenten, die de film zonder zijn toestemming opnieuw monteerden.

Toch is het bloederige en bij vlagen zeer geëxalteerde I Come with the Rain niet zo slecht. De plot is wat onnavolgbaar, maar die tekortkomingen worden ruimschoots gecompenseerd door de visuele flair waarmee het verhaal wordt verteld over de Amerikaanse privédetective Kline (Josh Hartnett) die op de Filippijnen en in Hongkong op zoek gaat naar de zoon van een rijke industrieel. Kline heeft een traumatisch verleden dat in de vorm van flashbacks door de film verweven is: hij joeg ooit op een seriemoordenaar die van zijn slachtoffers schrikwekkende sculpturen maakte à la Francis Bacon en Hieronymus Bosch.

I Come with the Rain lijkt een detectivefilm, maar gaat vooral over religie en lijden.

André Waardenburg

Koreaans gedicht

Lee Changdong (regie): Poetry.

dvd speelfilm *****

De nieuwe film van de Zuid-Koreaanse regisseur Lee Changdong heet Poetry en gaat over een oudere vrouw die een gedicht probeert te schrijven, één gedicht, voor ze doodgaat of voor ze de woorden niet meer kan vinden – ze heeft net te horen gekregen dat ze aan Alzheimer lijdt. Zou Lee Changdong het werk van J.C. Bloem kennen? ‘Is dit genoeg; een stuk of wat gedichten voor de rechtvaardiging van een bestaan.’ De ontroerendste passage uit Poetry betreft geen gedicht, maar een jeugdherinnering van de vrouw, en hij is juist zo ontroerend omdat het geen gedicht is.

Onbeholpen vertelt ze, niet in staat om via taal de rijkdom van haar gevoel over te brengen; alsof ze eigenlijk stom is. Onbewogen zou de toeschouwer zijn als hij alleen haar woorden te lezen zou krijgen, maar dit is film en Lee Changdong is ook als regisseur een dichter. Een betere dan Terrence Malick. Diens Tree of Life, dat in mei de Gouden Palm won op het filmfestival van Cannes, had ook iets onbeholpens; een particuliere ervaring die ondanks alle toeters en bellen maar niet universeel wilde worden. Dankzij al die toeters en bellen was dat misschien nog wel pijnlijker.

Lee Changdong is een van de interessantste regisseurs van deze jaren. Zijn vorige film, Secret Sunshine (2007), is over religie net zo geestig, scherp en teder als deze over poëzie. De extra’s op de dvd vallen tegen.

Bianca Stigter