Film

Les femmes du 6ème étage.

Een Franse zakenman hervindt het plezier in zijn leven tussen de Spaanse gastarbeiders. Les femmes du 6ème étage speelt zich af in 1962. De keurige aandelenhandelaar Jean-Louis Joubert (Fabrice Luchini) bewoont met zijn vrouw een luxe appartement in Parijs. Elk van de bewoners heeft een Spaanse huishoudster, ook de Jouberts. Jean-Louis raakt gecharmeerd door Maria, die met de andere huishoudsters op de afgebladderde 6de verdieping woont. De film zet hun levensvreugde af tegen de stijve Jouberts. Les femmes du 6ème étage lijkt een pretentieloze feelgood komedie, maar er zijn parallellen met de huidige tijd. De Jouberts zitten vast in hun burgerbestaan, waarin alleen geld en status telt. Door de kennismaking met een warmbloedige cultuur, komt Jean-Louis los van zijn conventies.

La nana

In het rijke Westen is het niet te begrijpen dat de dienstmeisjescultuur in Latijns-Amerika en Zuidoost-Azië gerelateerd is aan armoede. Wie het zich kan veroorloven neemt een inwonend ‘meisje’ als sociale plicht. La nana van de Chileense regisseur Sebastián Silva (1979), de openingsfilm van het Chileense retrospectief in het Eye Institute, graaft diep in de onwelriekende humuslaag van klassenmaatschappij en informele economie. Het is een intelligente film over arbeid en meester-slaafverhoudingen, en soms een tragikomisch portret van een valse hond, die zo vaak vernederd en geslagen is dat je hem niet eens meer wilt aaien.

Happythankyoumoreplease

De generatie waar Sam in de mozaïekfilm Happythankyoumoreplease voor staat is een heel specifieke. Het is eigenlijk meer een subcultuur of een beroepsgroep, dan een generatie: die van New Yorkse mensen uit de media- en entertainmentindustrie. Er zijn sinds de jaren ’60 veel films verschenen over dat genre. Ze werken in een sector die zich aan conventies en tradities onttrekt, en dan slaat de existentiële twijfel dubbel zo hard toe. De als regisseur debuterende acteur Josh Radnor werkt dat fijn en laconiek uit, wat lomer dan in zijn tv-serie How I Met Your Mother maar met dezelfde droge humor en ijzersterke dialogen.

Frauenkörperbewegungsbilder

Het Stedelijk Museum presenteert recent werk van de Amerikaanse kunstenaar Jennifer Bornstein: de film Frauenkörperbewegungsbilder uit 2010, met vijftien van haar etsen. De presentatie is onderdeel van Temporary Stedelijk 2. Bornstein’s etsen zijn geïnspireerd op beelden uit haar eigen collectie archieffoto's., waaronder afbeeldingen uit de verzameling van Sam Wagstaff Jr., een belangrijke verzamelaar en curator van fotografie. www.stedelijk.nl