ik@nrc.nl

Zondag. Zoon van vijftien gaat naar Parkpop. Zoon van twaalf heeft een optreden. Zoon van tien wil naar zijn broer kijken, met papa. Dan maar alleen naar dat familiefeestje.

Op de terugweg, in mijn uppie in die gezinsauto, heb ik een flashforward van mijn toekomstige lege nest. Maar dan zie ik drie vrolijke jongens bij de bushalte, half zo jong als ik. De duimen omhoog. Balorigheid, of rijdt de bus niet? Waar ze heen moeten? Naar Leiden Centraal. „Stap maar in”, zeg ik.

Ik ben een ‘heldin’, ik bezorg ze hun ‘vertrouwen in de mensheid’ terug. Bij het station krijg ik een hand. Ze lachen, zwaaien me uit. Ze hebben geen idee hoe ze mijn dag gelift hebben.

Dorothée Albers

Ook een ikje? Stuur max. 120 woorden naar ik@nrc.nl