Een activist die altijd haar eigen weg ging en gevreesd is als redenaar

(FILES) This combination of photographs created on May 13, 2011, shows India's Trinamool Congress (TMC) Party Leader Mamata Banerjee as she smiles during a photo session with unseen newly elected members of parliament in Kolkata on May 18, 2009 (L) and All India Dravid Munetra Kazhagam (AIADMK) leader Jayalalithaa Jayaram addressing media representatives at her residence in Chennai on May 13, 2001 (R). India's ruling Congress party made early gains on May 13, 2011, in vote counting for five state elections that are seen as a test for Prime Minister Manmohan Singh after a series of damaging scandals in the southern state of Tamil Nadu where the incumbent Dravida Munnetra Kazhagam was expected to lose to another regional party led by the former movie star J. Jayalalithaa. TMC Leader Banerjee led her party to victory over the incumbent Communist Party of India (Marxist), or CPI-M, who were swept aside in a landslide that marks the end of an era in India's modern politics. AFP PHOTO/Deshakalyan CHOWDHURY/Indranil MUKHERJEE/FILES AFP

Politiek in India draait om personen, en om de roep om ‘verandering’. Zo’n historische verandering heeft plaats gevonden in West-Bengalen door toedoen van Mamata Banerjee, geboren en getogen in een oude volksbuurt van Calcutta. Zij is sinds 20 mei de eerste vrouwelijke premier van West-Bengalen. Een van haar eerste besluiten als premier was het teruggeven van vele hectaren land aan boeren die eerder waren onteigend.

Banerjee begon haar carrière als activistische voorzitter van de jeugdafdeling van de Congrespartij. Maar ze heeft altijd haar eigen weg bewandeld. Ze studeerde geschiedenis, pedagogie en recht. Haar aanhangers noemen haar ‘Didi’ (oudere zus) en prijzen haar eenvoudige levensstijl. Analisten vonden haar veranderlijker dan het weer, en tegenstanders vrezen haar heetgebakerde retorische talenten.

Ooit werd ze tijdens een protest aan haar haren uit Writer’s Building gesleept, de regeringszetel in Calcutta waar ze nu haar intrek heeft genomen. In 1998 richtte ze haar eigen partij op, Trinamool, uit onvrede met de Congrespartij.

Bij de algemene verkiezingen in 2004 behaalde Banerjee als enige van haar partij een zetel in het parlement in Delhi. Sindsdien is haar ster gerezen, door haar verbeten strijd voor afschaffing van de „communistische dictatuur”.

Banerjee liep voorop in protestmarsen tegen gedwongen landonteigening voor industrie (zoals Tata). Ze was eerder twee keer minister voor Spoorwegen.

Ook was ze minister voor Kolen. In de federale regering van India was zij minister voor Jeugdzaken, Sport en Vrouwen en Kinderontwikkeling.