Bang te leven zonder internet

In de rubriek Jong schrijven jongeren over jongeren en media. Op de blog nrc.nl/jong staan meer columns, links en reacties.

Afgelopen weekend droomde ik raar. Héél raar. De nacht van zaterdag op zondag was voor mij de hel. Ik droomde namelijk dat het internet stuk was en niet meer gemaakt kon worden. Een leven zonder het internet, wow. Ik werd weer wakker en gelukkig bleek het een nachtmerrie te zijn geweest. Maar als ik er over na ga denken word ik toch bang.

Geen Hyves, geen Twitter, geen Facebook, geen mail, niet webshoppen, geen Whatsapp, niet bloggen, niet internetbankieren. We zullen massaal weer meer gaan sms’en, bellen en brieven schrijven. Zo’n leven zonder internet, het zal vast goed zijn voor post.nl. Kinderpostzegels zullen beter dan ooit verkopen. We nemen afscheid van onze grote vrienden Google en Wikipedia. Woordenboeken zijn de nieuwe vertaalmachines. Boekverslagen van oudere broers of zussen vervangt scholieren.com. Huiswerk maken we met een woordenboek, atlas of encyclopedie. Voor werkstukken gaan we een middagje in de bibliotheek zitten.

Een leven met het internet gaat snel. Contact is snel gelegd en nieuwe mensen zijn snel ontmoet. Ik whatsapp snel, ik twitter snel en vaak mail ik mensen binnen tien minuten terug. Zonder het internet zal ik in ‘het echte leven’ sneller met iemand gaan praten. Nieuwe mensen ontmoeten we tijdens het uitgaan in plaats van op Twitter. Het leven zal rustiger worden, we hoeven minder snel te reageren maar kunnen we nog wel rustig leven? We leven zo gehaast, alles moet snel. Rust, wat is dat? Kun je dat eten?

Een leven zonder internet kan ik me niet voorstellen. En dat wil ik ook niet want als ik hier nog langer dan in deze column over nadenk krijg ik spontaan maagzweren, eeltpitten en luieruitslag. Een leven zonder internet, nee dank je.

Marissa van Loon