Mannenshows Parijs (3): Masaïsjaals & wolken

                                                    Het gebeurt niet vaak dat een eerste collectie van een ontwerper voor een groot modehuis meteen een succes is – ontwerper en huis hebben meestal een tijdje nodig om

Louis VuittonLouis Vuitton

Louis VuittonLouis Vuitton

Louis VuittonLouis Vuitton

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het gebeurt niet vaak dat een eerste collectie van een ontwerper voor een groot modehuis meteen een succes is - ontwerper en huis hebben meestal een tijdje nodig om aan elkaar te wennen. Maar het debuut van Kim Jones voor de mannenlijn van Louis Vuitton was meteen helemaal goed, en dat terwijl Jones (31) die de Nederlander Paul Helbers opvolgde, nog maar vier maanden voor het luxelabel werkt. Jones was eerder verbonden aan Umbro en Dunhill.

Vanuit een enorme houten hutkoffer stapten donderdagmiddag modellen in elegante pakken (met de broeken enigszins opgerold; de enkel is komend voorjaar een erogene zone voor mannen), frisse witte en blauwe korte broeken (gedragen met sportschoenen met sokken of sandalen, soms ook met witte erin) baseballjacks (voor de man die alles heeft uitgevoerd in krokodillenleer), goeie windjacks en safari-jasjes. Klassiek, stijlvol, fris en modieus. Blikvangers waren de sjaals, shirts en korte broeken met een rood-blauw, aan de Masaï ontleend ruitmotief - de ontwerper groeide op in Kenia.

GivenchyGivenchy

GivenchyGivenchy

Givenchy’s  Riccardo Tisci staat bekend om zijn zwarte en ingewikkelde mode. Maar daarvan was niets te zien in zijn krachtige en sprankelende mannencollectie voor voorjaar 2012.

De show opende met een model in een wit T-shirt en een korte plooirok met een heftig  paradijsvogelbloemdessin, met grove plastic sandalen eronder. Die print kwam bijna de hele collectie terug; op met pailletten bezette witte pakken, een groen T-shirt van gaatjesnylon, een zachtgroene set van kort sweatshirt, T-shirt en wederom rok. Daarnaast waren er kledingstukken in effen wit en groen. Rokken zijn al een paar seizoenen te zien in de mannenshows, maar zelden zagen ze er zo zelfverzekerd, stoer en natuurlijk uit als nu.

Ann DemeulemeesterAnn Demeulemeester

Een net zo eenduidige boodschap kwam van Ann Demeulemeester, al had die van haar een totaal ander karakter. De universiteitszaal waarin ze haar shows altijd houdt was met geel zand veranderd in een woestijnlandschap (Ann Chapelle, de directeur van het modemerk, veegde er vlak voor de show hoogstpersoonlijk een catwalk in), de modellen droegen tot op de knie opgerolde broeken, jasjes met pandjes en/of contrasterende rokken en gilets. Die combinatie kreeg een oosters accent met door zijden sjaals met franje of knielange, transparante jurken die aan de hals waren afgezet met pailletten. Het was een erg romantisch, zoet beeld, dat botste met de sportieve, gemakkelijke stemming die de mannenmode voor komend voorjaar domineert.

Dries van NotenDries van Noten

Dries van NotenDries van Noten

Dries van Noten, zo vertelde hij donderdagavond na afloop van zijn show, had na het bont in  zijn elegante najaarscollectie behoefte aan technostoffen. Zijn collectie focuste op  jassen en jacks en capes van nylon. Daarnaast waren er los vallende, deels transparante truien. Korte en lange broeken werden gedragen over leggings, van de jasjes stonden de kragen, zoals komen voorjaar bij meer merken, omhoog. De snelle, sportieve, collectie was overwegend donker (winters, eigenlijk) van kleur; donkerblauw, donkerrood, afgewisseld met wit en oranjerood. Kledingstukken of details van een  rood-wit-blauw streepstof en grijze biezen die leken op industrieel plakband rijmden prachtig met de rood-wit-grijsblauw gestreepte metalen palen in de garage waar de show werd gehouden.

Walter van BeirendonckWalter van Beirendonck

Walter van Beirendonck  had zijn collectie Cloud 9 genoemd, een verwijzing naar zijn tentoonstelling Dream the world awake, die in september opent in het Modemuseum in Antwerpen.

De show opende met pastelkleurige geruite jasjes, die werden gedragen met broeken in weer een andere ruit en, indien mouwloos, met lange, veelkleurige leren handschoenen, waarin op de elleboog een vogelkop was gemaakt. In hun haar hadden de modellen een kuif, die vastgezet was met een kam.

Walter van BeirendonckWalter van Beirendonck

Na een serie nonchalantere, verticaal ingesneden kledingstukken kwamen de wolken tevoorschijn. Eerst als van wolkvormige tassen, later als gigantische tops die de hoofden van de modellen meestal onzichtbaar maakten - kunstwerken van Erwin Wurm, een beeldhouwer met wie van Beirendonck geregeld samenwerkt.

De energie en vrolijkheid die collectie van Van Beirendock uitstraalde, miste volkomen in die van zijn voormalige leerling Bernhard Willhelm (Van Beirendock is al jaren verbonden aan de Academie van Antwetpen). Willhelm heeft al een paar seizoenen niet geshowd in Parijs, maar presentaties gegeven. Afgelopen jaar zou hij een keer wel een show geven, maar die werd op het laatste moment afgeblazen.

Willhelm heeft geweldige collecties  gemaakt, vol originele, begerenswaardige versies van op zich spuuglelijke kleren (trainingspakken, snow washed jeans). Van dat elan was weinig meer over. In een showroom van Mercedes Benz was tussen de auto’s een vrouwelijke bodybuildster neergezet. De modellen waren gestyled als Jezussen (lang haar, haarbandje met doornen) of trailerpark-Amerikanen (lang  haar, spieren, blote benen in cowboylaarzen). Ze droegen trainingsbroeken, verknipte spijkerbroeken, geruite overhemden en tops met de tekst ‘XXL’, leggings met ’100%’  erop geprint  en de schoenen die Willhelm maakt voor het Spaanse merk camper. Die schoenen, hoge sportsandalen van nylon, zagen er goed uit, maar de kleren misten  zeggingskracht. Willhelms ooit verrassende vocabulaire is een trucje  geworden, dat ook nog eens haastig leek te zijn uitgevoerd.

Later deze week het laatste bericht over de shows in Parijs.

Fotografie: Peter Stigter. Klik op de foto’s om ze te vergroten.