Alberto Contador, een winnaar met een vraagteken

Eddy Merckx, Lance Armstrong en Alberto Contador zijn meervoudige Tourwinnaars. Alle drie zijn ze met dopegebruik in verband gebracht.

Als de 28-jarige Alberto Contador Velasco op 24 juli zijn gele trui op de Champs Elysées etaleert, omdat hij dan opnieuw de Tour de France heeft gewonnen, hangt er boven zijn hoofd een groot vraagteken.

Dat vraagteken heeft hem dan 21 etappes lang begeleid. Het staat achter de vraag: heeft hij het gedaan of heeft hij het niet gedaan? Is hij in 2010 terecht beschuldigd van doping? Of was de 0,00000000005 gram clenbuterol per milliliter, anders gezegd 50 picogram, die op 21 juli van dat jaar bij een dopingcontrole bij hem was aangetroffen, op een andere manier zijn lijf binnengeslopen? Door het eten van vervuild vlees, zoals Contador zelf zegt te vermoeden?

Vooralsnog kan er worden gesproken van de drievoudige Tourwinnaar Alberto Contador. En straks, waarschijnlijk, van een viervoudige triomfator. Maar acht dagen na de finish in Parijs, acht dagen nadat hij zwaaiend met bloemen op het podium heeft gestaan, wordt een poging gedaan om het zwevende vraagteken boven El Pistolero te veranderen in een punt. Eerder nog: een uitroepteken.

Het internationale sporttribunaal CAS (Court of Arbitration for Sport) heeft de data 1 tot en met 3 augustus gereserveerd voor de zaken A2384 en A2386. Oftewel UCI versus Alberto Contador Velasco en WADA versus ACV. De internationale wielerunie en het internationale antidopingagentschap staan tegenover de wielrenner en de Spaanse wielerbond RFEC.

Deze bond heeft de belangrijkste Spaanse wielrenner sinds Miguel Indurain, die in de jaren negentig de Tour vijfmaal won, in hoger beroep vrijgesproken van een schorsing van een jaar die Contador was opgelegd. Daartegen zijn UCI en WADA bij het CAS in het geweer gekomen. Aanvankelijk zouden de hoorzittingen van 6 tot en met 8 juni worden gehouden – drie weken voor de start van de Tour. Maar eind mei liet het sporttribunaal weten dat de zittingen werden uitgesteld om de partijen meer voorbereidingstijd te geven.

Zo heeft Contador zijn Tourdeelname dus mede te danken aan Luis Sanz, de advocaat van de RFEC. Het uitstel kwam er namelijk op verzoek van de verdediging. Want Spanje, een land dat op het gebied van doping een dubieuze reputatie heeft opgebouwd, staat achter zijn held. Zelfs premier José Luis Rodriguez Zapatero mengde zich in de kwestie, toen hij op 11 februari via Twitter beweerde dat er geen juridische reden was om Contador te straffen.

Een bemoeienis die herinnert aan het jaar 1969, toen Eddy Merckx in de Ronde van Italië op doping was betrapt en zijn Tourdebuut in gevaar kwam. ‘Heel België’ – dat was toen nog mogelijk – stond om zijn vedette-in-opkomst heen, inclusief regering en koningshuis. Een lobby die het gewenste resultaat had. Merkcx won dat jaar voor het eerst de Tour.

Intussen is de zaak-Contador een slepende kwestie geworden. Tot irritatie van Christian Prudhomme, de directeur van de Tour. Hij drong in januari van dit jaar aan op een snelle behandeling – tevergeefs dus.

Het resultaat is dat als straks de Tour de France van 2011 is gefinisht, de uitslag van 2010 nog altijd onzeker is. Als het CAS oordeelt dat Contador doping heeft gebruikt, moet hij zijn gele trui inleveren. De Luxemburger Andy Schleck zal dan tot winnaar worden uitgeroepen en Robert Gesink schuift door naar de vijfde plaats in het eindklassement.

Wie herinnert zich nog Oscar Pereiro Sio? Deze Spanjaard is de winnaar van de Tour de France van 2006, zonder dat hij in Parijs het geel droeg of als winnaar werd gehuldigd. De Amerikaan Floyd Landis, die vóór hem was geëindigd, werd gediskwalificeerd wegens doping. Terecht, maar de procedures die eruit voortvloeiden, leidden pas veertien maanden na afloop van de Tour ertoe dat Pereiro Sio alsnog tot winnaar werd verklaard. Glanslozer kan het niet.

Het is onbevredigend dat op de soms naar hysterie neigende dopingjacht op sporters procedures volgen die langdurige twijfel over de uitslag van een wedstrijd veroorzaken. Tegen een voor hem negatieve uitspraak van het CAS kan Contador ook weer beroep aantekenen. En wat betekent zo’n vonnis voor zijn Touroverwinningen uit 2007, 2009 en, vermoedelijk, 2011? Of de keren dat hij de Ronde van Italië en de Ronde van Spanje als eindwinnaar afsloot?

En hoe kijkt de (wieler)wereld straks tegen de zeven Touroverwinningen van Lance Armstrong aan, als de Amerikaanse justitie hem wegens vermeend dopinggebruik van tien jaar geleden alsnog veroordeelt?

Bloed- en urinestalen van wielrenners en andere sporters worden nog jaren bewaard. Sportautoriteiten houden niet van verjaring. Maar in hoeverre kan onderzoek met terugwerkende kracht nog tot een bevredigend resultaat leiden? Straks is elke uitslag niet meer dan een eeuwigdurende prognose.

Moet het lichaam van de Fransman Jacques Anquetil worden opgegraven, die in de periode 1957-1964 de Tour vijfmaal won? Niemand hoeft te geloven dat hij louter op een goed glas bronwater tot deze prestaties in staat was. Maar dat hij een fenomenaal wielrenner was, staat wel vast. Net als Eddy Merckx, Lance Armstrong en Alberto Contador.

John Kroon