Patiënt tandarts blijft roken

Tandartsen en mondhygiënisten kunnen mensen attenderen op de gevaren van roken. Vooral de verkleuring van de tanden en kiezen door het roken biedt de mogelijkheid om een gesprek over de gevaren van roken te beginnen. Maar tandheelkundigen lijken deze kansen niet goed te benutten.

Dit constateert de Nijmeegse tandarts Josine Rosseel in haar proefschrift over voorlichting door tandartsen. Door het grote aantal mensen dat de tandartspraktijk jaarlijks bezoekt, is de tandarts of mondhygiënist uitermate geschikt om een patiënt bewust te maken van de gevaren van roken.

In de praktijk gebeurt dit teleurstellend weinig, leren verschillende studies van Rosseel. Zo werd in 62 algemeen tandheelkundige praktijken een onderzoek gedaan. De ene helft van de praktijken kreeg voor hun rokende patiënten een behandelprotocol voor tabaksverslaving . Daarnaast werd voorlichtingsmateriaal voor deze patiënten ter beschikking gesteld. Alle praktijkmedewerkers kregen een kleinschalige training, terwijl hun rokende patiënt herhaaldelijk werd gevraagd of zij een stopadvies hadden kregen en daarin ook daadwerkelijk waren ondersteund. In de controlepraktijken werden geen activiteiten opgezet om patiënten te bewegen met roken te stoppen. Vierentwintig maanden na aanvang van de studie werden geen significante verschillen gevonden in de rookgewoonten van de patiënten tussen beide groepen. Tandartsen lijken therapeutisch en communicatief onvoldoende opgeleid om een rookverslaving aan te pakken.