Is het goed voor het individu?

In veel opzichten wel. Het gebruik van de eigen vermogens is op zichzelf al een bron van geluk en het ‘onderhoud’ ervan maakt ook dat we andere behoeften uit het lijstje van Maslow beter kunnen bevredigen, zoals bijvoorbeeld de behoefte aan sociaal contact. Er zijn ook nadelen. Beter presteren dan anderen draagt bij aan het eigen geluk, maar kan ten koste gaan van het geluk van degenen die het minder doen. In een prestatiemaatschappij zijn er onvermijdelijk winnaars en verliezers. Bovendien kan je als mens ook meer bezig zijn met presteren dan nog leuk en gezond is. In kritische beschouwingen over de prestatiemaatschappij worden die negatieve effecten benadrukt. Zo pleit de Britse econoom Richard Layard voor ontmoediging van de rat-race, door hogere belasting op inkomen en overwerk. Een rem op de jacht naar meer brengt gelijkheid in een maatschappij, wat weer bijdraagt aan het levensgeluk. Toch blijkt onze prestatiemaatschappij een ongekend hoog niveau van geluk te geneneren. Ondanks gemopper over toenemende ongelijkheid zijn de verschillen in geluk in dat soort samenlevingen relatief klein en zijn ze in de afgelopen 40 jaar ook nog eens afgenomen. De positieve effecten van het ‘lekker bezig zijn’ leggen dus kennelijk meer gewicht in de schaal.