Column

Drangk

Zondagochtend keek ik op mijn computer naar een filmpje met een stomdronken Amy Winehouse in een zaal in Belgrado. Het was de avond ervoor opgenomen.

Het schijnt dat ze daar anderhalf uur op dat podium heeft staan murmelen. Nog knap als je zo lazarus bent. Wat je ziet is vooral meelijwekkend. De lieverd klampt zich regelmatig radeloos vast aan een van de muzikanten, die ook niet weet wat hij met de ladderzatte vedette moet. Anderhalf uur heeft men Amy laten modderen. Anderhalf uur! Waarom? Leedvermaak? Durfde niemand in te grijpen?

Toen ik het filmpje zag, realiseerde ik me dat ik het misschien wel eerder zag dan Amy zelf. Die lag waarschijnlijk in een of andere hotelsuite haar roes uit te slapen. Hoe zal ze wakker geworden zijn? Wist ze het nog? Of zette ze haar laptop aan en zag ze toen pas wat er gebeurd was? Ik zou het onmiddellijk weer op een zuipen zetten. Vooral als je je realiseert dat het incident niet beperkt blijft tot Belgrado, maar inmiddels al de hele wereld over is. En tot in lengte van dagen op internet blijft.

Ze heeft inmiddels haar tournee afgeblazen en zich voor de zoveelste keer gemeld bij een afkickkliniek. Aan die klinieken kan je ook behoorlijk verslaafd raken. De drang om te drinken. Toch lijkt dit genante optreden voor inmiddels honderden miljoenen mensen me verstandiger dan dat je met een enorme slok op achter het stuur van een Porsche kruipt om die vervolgens met meer dan 200 kilometer per uur in een vangrail te wringen. Dat overleef je namelijk niet. Aan Ryan Dunn, ooit de Jackassheld van mijn toen puberende zoon, kunnen we het niet meer vragen.

De politie zag geen verschil meer tussen de vangrail en de Porsche. Nog een geluk dat er geen onschuldige fietser is geschept. Zag nog wat hoogtepunten uit de goede man zijn oeuvre. Toen ik hem gierend van de pret over een slapende vriend zag urineren heb ik de computer maar uitgezet en ben ik wat mooie gedichten gaan lezen. Misschien heeft men in het ziekenhuis nog een stuk of wat gloeilampen uit zijn anus gehaald. Er schijnen foto’s te zijn van een aangeschoten Ryan niet lang voor hij in die Porsche stapte.

Die foto is door iemand genomen en diegene heeft hem niet tegengehouden. Niemand heeft hem zijn autosleutels afgepakt en hem op een oude sofa te tukken gelegd. Men keek toe. Net als bij Amy.

In Utrecht is in mei een dronken student gemolesteerd. De politie heeft deze week de schimmige beelden, gemaakt door een beveiligingscamera, vrijgegeven. Wat je ziet is ronduit schokkend. De beelden van de drie jongens die de student om een uur of half vijf in de ochtend in elkaar trimmen, zijn al niet om aan te zien, maar op het filmpje zie je een taxichauffeur die vanuit zijn auto rustig toekijkt. En niets doet. Niet op het moment dat de jongen in elkaar geslagen wordt, maar ook niet als hij uiteindelijk als een Amy Winehouse omvalt. De man blijft in zijn auto en laat de jongen bewusteloos liggen. Bang voor een krasje op zijn Mercedes? Zelf te dronken om iets te doen? Geen idee. Hij doet niets. Wel een goede getuige lijkt me. Een getuige met schone handen.

Zag deze week veel filmpjes. Ook die van Geert Wilders en zijn advocaat Bram die afgelopen donderdagavond in Amsterdam uit een restaurant kwamen.

Ze hadden hun overwinning gevierd. Als de auto met Geert wegrijdt, zie je wat opgeschoten jongens schreeuwen. Zo te zien hebben de jongens een jolige avond. Er zit al wat drank in. Ze schreeuwen naar de auto van de geblondeerde politicus. Geert wordt voor homo en nazi uitgemaakt. Of dronken mensen de waarheid spreken laat ik in het midden. Wel denk ik dat Geert in zijn auto genoten heeft. Dit heeft hij toch maar bereikt.

Straffeloos haat zaaien! Heerlijk dat dit nu zomaar mag! Laten we daar op drinken!