Britten schrikken van hun Duitse bloed

De ontdekking eerder deze week dat vijftig procent van de Britten in meer of mindere mate „Duits bloed’’ in de aderen hebben, komt voor de natie als een schok. Biologen van University College Londen bestudeerden een y-chromosoom dat bij vrijwel alle Duitse en Deense mannen wordt aangetroffen en ook „verrassend vaak’’ in Britten.

Zeg ‘Duitsland’ en de gemiddelde Brit grijpt naar de cliché’s van ‘Don’t mention ze war’, Kaiser Wilhelm-helmen, hedendaagse ligstoel-verovering "met een in het holst van de nacht neergelegde badhanddoek en – natuurlijk – Bratwurst, bier en een hinderlijke neiging tot winnen in internationaal voetbal.

The Sun lanceerde meteen een quiz waarmee lezers hun mate van Duitsheid konden testen: ‘Hoe vaak draagt u sandalen met sokken?’ ( Engels:nooit – Duits: altijd) en ‘Dames, als uw oksels stoppelig zijn pakt u A. een scheermes (Engels) of C. grijpt u elke gelegenheid aan om uw bovenstuk uit te te trekken en uw handen op uw hoofd te leggen?’

Fans van het Engelse voetbalteam zingen tegen de Fransen: ‘If it wasn’t for us Brits, you’d be Krauts’ (Duitsers), maar zullen nu iets anders moeten verzinnen. Het feit dat ‘us Brits’ een koninklijke familie hebben die wegens de gevoeligheden rond de Eerste Wereldoorlog haar familienaam veranderde van Saksen-Coburg in Windsor, is lang vergeten of doet niet ter zake. Toen een recente Duitse ambassadeur de hoofdredactie van The Sun uitnodigde voor een ‘wij-zijn- toch-allemaal-samen-in-één-Europa-’voordracht met kopieuze lunch na, hopend dat hij daarmee een eind had gemaakt aan het clichébeeld van Duitsers, zette Engelands grootste tabloid boven het verslag: The Sun meets The Hun.

Vandaag slaat ook de socialistische arbeiderskrant Daily Mirror terug: „Jumbo handdoeken Helpen Britten Ligbed-oorlog Winnen.’’ Warenhuis Debenham meldt een stijging in de verkoop van grote badlakens die Britten deze zomer zouden willen gaan gebruiken als ‘geheim wapen’ in de handdoekoorlog. Debenhams woordvoerster spreekt in dit verband onvervaard over „de Churchill-factor’’: „Britse toeristen hebben zijn oproep in de oorlog nooit vergeten. We’’ll fight them on the beaches! ’’.