Op de bas is Hadewych de baas

Actrice Hadewych Minis speelde grote rollen in films en tv-series. Nu brengt ze haar eigen ‘electro-ponk’. Engelstalig, dat wel. „In het Nederlands ben ik altijd Hadewych.”

Zingen – die droom was er altijd al. Maar eigenlijk had actrice Hadewych Minis een te mooie carrière om zich daar helemaal aan te wijden. Ze was vast in dienst bij Toneelgroep Amsterdam, speelde grote rollen in films en tv-series als Phileine zegt sorry, Moordwijven, De Kroon.

Ze zong er wel altijd naast, maar echt kiezen wilde ze niet. Tot afgelopen najaar een ongeluk met een quad (een vierwielige motorfiets) in Tasmanië bijna fataal afliep; ze belandde tegen een boom met aan weerszijden een diep ravijn. „Toen wist ik: ik moet hier voor gaan voor ik doodga, want je weet nooit wanneer dat is.”

Dus besloot ze, in elk geval voor de duur van twee jaar, het acteren op te schorten en zich geheel te storten op de muziek. Haar eigen muziek, die ze omschrijft als ‘electro-ponk’, en die ze vanaf morgen speelt op De Parade. Bas en drums vormen de basis. Minis: „Luister ik muziek, dan voel ik meteen de bas; zware, warme klanken spreken mij aan. Bovendien speel ik basgitaar, dus op mijn bassriffs ben ik nummers gaan schrijven. Met zo weinig mogelijk middelen wilde ik zo swingend mogelijke nummers maken.”

Maar bassen en zingen tegelijk vormde een beperking. „Funky bas speel je tegen de tel in, en om dan tegelijkertijd te moeten zingen is bijna onmogelijk. Maar die beperking maakt mijn geluid wel heel specifiek. Omdat ik niet zo goed ben in funky spelen en zingen tegelijk, wordt het vanzelf punkachtig.

Een week voor het optreden repeteert Minis met Jan van Eerd (Spinvis, Ellen ten Damme, Wende Snijders) in een studio op een winderig bedrijventerrein. Blote voeten, T-shirt, makkelijke broek en de bas om haar nek. Ondanks haar brede schouders oogt ze frêle. Haar instrument lijkt bijna te groot voor haar. Tot ze gaat spelen – dan is zij de baas.

Drums, bas, haar krachtige, lage stem en de vooraf ingezongen koortjes; het is een wonderlijke combinatie. Steviger dan The Ting Tings, swingender dan PJ Harvey, poppy-er dan The Kills. Minis: „Je kan het eigenlijk nergens mee vergelijken.

Haar nummers zijn Engelstalig en hebben titels als Gimme Time, Soothing song, Baby Louise. „Ik voel me vrijer als ik in het Engels zin. In het Nederlands ben ik altijd Hadewych; in het Engels kom ik daarvan los.”

Tekstflarden komen in haar op in de auto, of op de fiets. Dan maakt ze met haar mobiele telefoon filmpjes van haar slingerende voorwiel op het fietspad, met haar stem op de achtergrond. Ze bedenkt van te voren geen thema’s. Maar is ze met een onderwerp bezig, dan duikt dat vaak onverwacht op in een lied dat ze eigenlijk anders had bedoeld. „Ik schreef Chuck over mijn eerste eigen auto. Dat ik zo blij was dat ik hem had, hoe cool hij was. Later realiseerde ik me dat het over mijn relatie ging.”

Wat zijn de voordelen van zingen boven acteren? „Ik vind het heerlijk nu eens iets te doen dat helemaal van mij is. Bij het acteren sta je altijd in dienst van de regisseur. Muziek maken is bevrijdend. Acteren doe je vooral met je hoofd, en ik gebruik mijn hoofd al zoveel. Alleen als ik vrij, eet, dans of muziek maak, laat ik dat los. Bij het acteren moet ik me vaak inhouden. Als ik zing ben ik helemaal vrij.”

Hadewych Minis met ‘Hade’, 24 t/m26 juni op Parade, Rotterdam. Inl.: www.deparade.nl