Modelprof Robin Haase stap voor stap naar top-50

Robin Haase speelt morgen voor het eerst in zijn loopbaan in de derde ronde van Wimbledon. De 24-jarige Nederlander treft daarin de Amerikaan Mardy Fish, die hem in Parijs nog versloeg.

De tijd is voorbij dat tennissende tieners als Lleyton Hewitt of Marat Safin bijna probleemloos de stap van het juniorentennis naar de internationale top konden maken. De Australiër en de Rus waren nog voor hun twintigste de nummer één van de wereld. Veelbelovende toptalenten van de afgelopen jaren zoals Gaël Monfils, Thiemo de Bakker, Donald Young en Robin Haase hebben de stap naar de top nog niet gezet, maar gaan stap voor stap vooruit. Zo plaatste de 24-jarige Haase zich gisteravond voor het eerst voor de derde ronde van Wimbledon en lonkt de top-50. „Met de ranking ben ik nu niet bezig”, stelde ’s werelds nummer 58 na zijn zege op de Spanjaard Fernando Verdasco. „Daar kijk ik pas aan het einde van het jaar naar.”

Maar de harde schreeuw na zijn verrassende zege op de als 21ste geplaatste Spanjaard toonde aan hoe opgetogen Haase was. Met een overwinning in vier sets ( 6-3, 6-4, 4-6 en 6-2) op baan 12 van The All Engeland Club had hij opnieuw een barrière gebroken. Haase won in het verleden in kleinere toernooien van toppers als Marat Safin, Marcos Baghdatis, James Blake, Tomas Berdych en Andy Murray. Op grandslamtoernooien golden zeges tegen Juan Monaco en Ivan Ljubicic (beide op de Australian Open) als zijn grootste prestaties. En daaraan kan nu de zege op Verdasco, de voormalige nummer zeven van de wereld, worden toegevoegd. „De ontlading was groot. Verdasco is toch een grote naam”, stelde Haase na afloop in het perscentrum van Wimbledon.

Een jaar geleden baarde Haase in Londen nog opzien door de nummer één van de wereld Rafael Nadal op het centercourt tot een vijfsetter te dwingen. Het was nog in een periode waarin hij ook voldoening kon halen uit een nederlaag tegen een wereldtopper. Het was ook in een jaar waarin Haase na langdurig blessureleed aan zijn knie was teruggekeerd, met als voornaamste doel fit te blijven. Nu hoopt Haase een volgende stap naar de subtop te kunnen zetten. Morgen volgt een mooie test in de derde ronde tegen Mardy Fish. Alleen een overwinning op de Amerikaan is dit keer niet genoeg voor Haase. „Ik kom naar Wimbledon om te winnen”, zei hij gisteren nogmaals.

Haase weet in ieder geval hoe het voelt om kansloos te verliezen van Fish, die pas op zijn dertigste de tennistop heeft bereikt. Fish, de huidige nummer negen van de wereld, gaf Haase eind vorige maand op het gravel van Roland Garros een lesje in toptennis.

Haase weet dat Fish op gras nog gevaarlijker is dan op gravel. „Ja, hij is een echte grasspeler. Ik zal heel wat aces om mijn oren krijgen en zal er voor moeten zorgen dat ik niet te snel op een achterstand kom. Het zal een heel andere wedstrijd worden dan in Parijs. Gravel en gras zijn niet met elkaar te vergelijken”, zei een zelfverzekerde Haase gisteren. De tijd dat hij zich bij voorbaat kansloos achtte, ligt intussen achter hem.

De kopman van het Nederlandse Davis-Cupteam is misschien minder getalenteerd dan zijn generatiegenoot De Bakker, maar zijn arbeidsethos is vele malen groter. Haase, die vorig jaar als comeback player of the year terugkwam, investeerde al snel in zichzelf door met Dennis Schenk een vaste coach in dienst te nemen. Dat betaalt zich nu steeds meer uit. De Bakker daarentegen is op dit moment zowel fysiek als mentaal niet in staat op topniveau te spelen en is nog altijd op zoek naar een geschikte coach.

Een van de grootste tegenstanders van Haase blijft toch ook zijn lichaam. Twee keer dit jaar speelde een enkelblessure hem parten, waardoor hij nu met tape speelt. Gek genoeg had de modelprof in de aanloop naar zijn partij tegen Verdasco vergeten zijn voet in te pakken en moest hij een fysiotherapeut naar de baan laten komen. De tape zorgt voor stabiliteit in zijn enkel, maar heeft tegelijkertijd een vervelende uitwerking op zijn knie.

Haase liet met sterke opslagen, goede groundstrokes, bekeken backhands en zo nu en dan een dodelijk dropshot zijn talenten zien. Hij was simpelweg een klasse beter dan de Spanjaard, die al verschillende keren in de vierde ronde van Wimbledon stond.

Het leek erop dat Haase in drie sets van Verdasco zou winnen, totdat hij op een 5-4 achterstand in de derde set viel en zijn knie overstrekte. Met een enorme pijnscheut liep hij naar zijn stoel. Een nieuwe blessure zou een obstakel vormen op zijn weg naar de top 50. Maar na een korte behandeling verdween de pijn en herpakte Haase zich. Met drie enorme schreeuwen vierde hij zijn nieuwe mijlpaal.