In 'n gloednieuw Assad T-shirt demonstreren

Het bewind in Syrië wilde andere beelden dan kampen vol vluchtelingen in Turkije.

Daarom kregen alle mobiele telefoonhouders in Syrië een sms’je: ‘Kom demonstreren.’

‘Onze ziel en ons bloed voor Bashar.’ Keer op keer schreeuwt de enorme mensenmassa op het grote Omayyadenplein, een saai verkeersknooppunt in Damascus, het uit. De meesten dragen witte T-shirts met een foto van president Bashar al-Assad en de tekst: We houden van jou!

Het wordt tijd voor andere beelden uit Syrië, moet de regering hebben gedacht. De toespraak waarin president Assad maandag opriep tot een nationale dialoog, had geen einde gemaakt aan de protesten. Overal gingen mensen weer de straat op. In Arbeen, een conservatieve voorstad van Damascus, kwamen mensen nog voordat de speech was afgelopen samen om leuzen te roepen tegen het regime: ‘De president is een leugenaar’ en ‘Geen dialoog met moordenaars’.

Daarom kregen alle mobiele telefoonhouders in Syrië na de toespraak een sms, waarin zij werden opgeroepen zich de volgende dag op het Omayyadenplein te verzamelen en hun steun te betuigen aan de president en zijn ‘hervormingsprogramma’.

Daaraan is dinsdag massaal gehoor gegeven. Op het plein staan meer dan tweehonderdduizend mensen (de staatstelevisie spreekt over een miljoen betogers) en de verbindingswegen staan helemaal vast met mensen die er niet bij konden komen. In andere steden van Syrië zijn vergelijkbare betogingen gehouden. Wie niet beter weet, zou denken dat het hele volk achter de president staat.

Pro-regime manifestaties als deze zijn echter voor een groot deel schijn, aangezien zij strak door de overheid georganiseerd worden. Voor vakbondsleden, ambtenaren en medewerkers van staatsbedrijven is deelname verplicht. Zij moeten bij aankomst op hun werk allereerst tekenen voor aanwezigheid. Vervolgens krijgen zij een Bashar al-Assad T-shirt en Syrische vlag toegestopt en worden ze in bussen vervoerd naar de afgesproken plek om daar de president toe te juichen.

Ook scholieren moeten verplicht bij de manifestatie aanwezig zijn. Een week geleden moesten scholieren hun eindexamen zelfs onderbreken om zich bij een soortgelijke betoging aan te sluiten. Mohammad, medewerker bij een staatsbank, moest ook acte de présence geven. „Je moet even je gezicht laten zien, zodat je op je werk geen problemen krijgt”, mompelt hij ongeïnteresseerd. „Na een uurtje had ik het wel weer gezien. Het was ook zo warm.”

Dat neemt niet weg dat een hoop mensen vrijwillig deelnemen aan de proregeringsmanifestatie. Bij een groot deel van de bevolking in de hoofdstad, met name de gegoede middenklasse, is de president nog altijd populair. Abeer, een jonge advocate van 25, was met haar hele advocatenpraktijk bij de manifestatie aanwezig. „Het was fantastisch”, vertelt ze enthousiast. „Met heel ons hart hebben we de president gesteund en onze kelen schor geschreeuwd.”