Hoog ‘kunstacademiegehalte’ in Antwerpen

Regel één bij bezoek aan de eindexamenshow van de kunstacademie van Antwerpen: probeer nóóit twintig euro te besparen door een staanplaats te reserveren (à 10 euro), maar betaal zonder morren de dertig euro die een zitplek kost. Ooit maakte ik deze kapitale fout, en stond ik een avondlang te snakken naar het einde van de vier uur (!) durende show.

Afgelopen weekend was het weer zover, en ook dit keer toonden niet alleen de vierdejaarsstudenten hun collecties in de kolossale loods aan de Schelde, maar presenteerden ook de 47 eerstejaars-, 34 tweedejaars- en 20 derdejaarsstudenten uitgebreid hun werk.

Een creatie van Niels Peeraer. Foto Catwalkpictures.comEen creatie van Niels Peeraer. Foto Catwalkpictures.com

Na onder anderen de afstudeershow van de ArtEZ te hebben bezocht, waar veel kleding te zien was die aansluit bij het huidige modebeeld, lijkt het merendeel van de Antwerpse collecties maar weinig te maken hebben met mode. De Antwerpse opleiding, met aan het hoofd de excentrieke Belgische ontwerper Walter van Beirendonck, instrueert de studenten namelijk zoveel mogelijk het experiment aan te gaan. Zo leidde de eerstejaars opdracht “ontwerp een jurk” bijvoorbeeld tot een
fluorescerend roze bouwwerk van twee meter breed.

Ondanks het hoge kunstacademiegehalte waren de ontwerpen technisch van een indrukwekkend hoog niveau. Ook aan afwerkingen en stofkeuze leek opvallend veel aandacht te zijn besteed. Wellicht is dat de danken aan de grote hoeveelheid naaiwerk die de Antwerpse studenten verrichten. Want terwijl de meeste academies hun studenten pas tijdens het examenjaar voor het eerst een complete collectie in elkaar laten zetten, presenteerden de tweedejaars studenten hier ieder al een collectie van vijf tot zeven sets. Leuk, maar aan de vierendertig zeer experimentele collecties -met een overdaad aan kleur, opvallend veel buitenproportionele schouderpartijen en bizarre stofbewerkingen- leek geen einde te komen.

Werk van En-Ya Vandenhende. Foto Catwalkpictures.comWerk van En-Ya Vandenhende. Foto Catwalkpictures.com

Na twee uur was het de beurt aan de twintig derdejaarsstudenten, die met deze collecties hun Bachelor-diploma behalen. Veel van hun collecties bleken nogal conceptueel van aard. Bijvoorbeeld de opblaasbare mannenkleding van Manon Kündig. Ze ontwierp onder anderen een tot gigantische proporties opgeblazen bodywarmer en een latex tuinbroek met dito broekspijpen. Een van de hoogtepunten was de collectie van Tabitha Ösler: al na de tweede outfit zette het publiek het
op een klappen. Ze toonde soepelvallende capes en mooie gedrapeerde jurken. Haar in bruintinten geklede modellen droegen graan met zich mee en de schoenen waren beplakt met stro.

Wanneer de zeven masterstudenten eindelijk aan de beurt zijn is het al bijna middernacht.

Mannenmode van Yusuke Hotchi. Foto Catwalkpictures.comMannenmode van Yusuke Hotchi. Foto Catwalkpictures.com

De meest modieuze collectie van de avond kwam van En-Ya Vandenhende. Haar hoofdzakelijk in grijs en zwart uitgevoerde damescollectie bestaat uit wijdvallende colberts, bandplooibroeken, enorme sjaals en gebreide vesten tot op de grond. Dit alles met een typisch Belgische soberheid.

Japanner Yusuke Hotchi inspireerde zijn mannencollectie op de kimono. Van de vierkante patronen maakte hij jassen, die worden aangesnoerd met een lint om het middel. Door stofgebruik, een smaakvol kleurenpalet en referenties naar klassieke mannenmode leverde het toch een behoorlijk modern beeld op.

Een aan de voorkant hooggesloten jurk van Leonneke Derksen. Foto Catwalkpictures.comEen aan de voorkant hooggesloten jurk van Leonneke Derksen. Foto Catwalkpictures.com

Leonneke Derksen liet zich inspireren door het Mad Man-tijdperk, maar trok haar modellen de strak gesneden jurkjes en bontjasssen achterstevoren aan: met decolletés op de rug en de voorpanden juist hooggesloten.

De avond werd afgesloten door de inmiddels met prijzen overladen Niels Peeraer. Zijn mannencollectie inspireerde hij op de Japanse voorkeur voor “schattigheid”, wat een aandoenlijk beeld opleverde. Zijn uitsluitend Aziatische modellen droegen pakjes die deden denken aan rompertjes, handtasjes (die hij maakte in samenwerking met Delvaux), couture-geïnspireerde tweedjasjes en als afsluiter een bruidsjurk. Dat alles uitgevoerd in roze breisels, tule en nude-kleurig leer.