Een evangelie van blijheid

In een tweewekelijkse serie over boeken die bijna onopgemerkt bleven, een inventarisatie van geluksmomenten, zoals de geur van oude boeken.

Dit stukje kan heel blijmoedig beginnen, als een damespreekje. Er zijn veel fijne kleine geneugten des levens, altijd voorhanden, altijd gratis, en het is goed daar van tijd tot tijd bij stil te staan. Ik noem de vreugde van het eindelijk op een woord komen dat heel lang op het puntje van je tong heeft gelegen. Of het geluk van geld te vinden in de zak van je oude jas. Nog net door een sluitende deur gaan zonder hem aan te raken. De geur van vers geslepen potloden. Het zijn de kleine dingen die het doen. Wie zong daar ook al weer over? René Froger. En hoe noemde hij dat ook alweer? Alles kan een mens gelukkig maken. Geluk zit niet in welvaart, geld, een eigen huis, maar in ‘een zingende merel, de geur van de zee’ en ‘de zon die doorbreekt, een vers kopje thee.’

Zo verging het Neil Pasricha ook toen hij zich een paar jaar geleden afvroeg wat het leven nu de moeite waard maakte. Hij had een saaie kantoorbaan. Hij besloot op een koude lenteavond een website te beginnen waarop hij de kleine momenten van geluk ging verzamelen die we vaak over het hoofd zien. Er is wereldleed, er zijn natuurrampen, oorlogen, een wereldwijde financiële crisis. De moderne mens heeft altijd haast en leidt een propvol leven – en heeft dan geen oog meer voor het genoegen van het in één keer schillen van een sinaasappel. De bevrediging die het geeft om de dunne plastic velletjes van nieuwe elektronische apparaten te trekken. Onhandig struikelen en beseffen dat niemand het gezien heeft. Hoe voel je je dan? De Amerikaan zegt: ‘awesome’, en daarom noemde Pasricha zijn nieuwe website www.1000awesomethings.com.

Hij begon bij nummer 1000, en telt elke dag terug. Als hij zo doorgaat komt hij op 20 april 2012 bij nummer 1 aan. Tot zijn grote verrassing bleek Pasricha met zijn kleine hobbyblog wereldwijd in een enorme behoefte te voorzien. Meer dan 30 miljoen mensen bezochten zijn site inmiddels. Hij kreeg er prijzen voor. Er werd een boek van gemaakt, The Book of Awesome, en ook dat werd een bestseller. Het is nu vertaald, met een mooie woordspeling in de titel: Geluk zit in een klein hoekje.

Natuurlijk is het raar om een ervaring die het nu juist moet hebben van zijn terloopsheid en onverhoedsheid, hier in honderdvoud aan te treffen. Het geluk van de geur van versgemaaid gras. Een paar bladzijden verder gaat het om het geluk van de geur van koffie. En even later de geur van oud stof op een warme stoep bij de eerste regen. En even later het fijne aroma van vers brood. En van oude boeken.

Er gaat een zekere dwang uit van zoveel gratis instantgeluk bij elkaar. Het is een evangelie van blijheid, met veel kracht verkondigd. Je moet wel een enorme loser zijn als je nu ooit nog chagrijnig durft rond te lopen. Dan ga je maar lekker bubbeltjesplastic laten knappen. Of al het stof uit een overvol stoffilter schrapen. Of wegdoezelen bij het geluid van knappende ijsblokjes in een drankje. Het klinkt allemaal enorm soft – en toch is het waar. Veel duur betaald genot haalt het niet bij simpel geluk.

Pasricha voorziet zijn blije boek nog van een evolutionaire en astronomische uiteenzetting waaruit blijkt dat dat hele leven van ons sowieso een ongelooflijk toeval is, en dat het maar heel kort duurt. Geniet er maar van: ‘Elektronische apparaten repareren door er tegen te slaan.’

Neil Pasricha: Geluk zit in een klein hoekje. Vert. Emmy van Beest. Sijthoff, 352 blz. € 14,95.