Dromen bij boomgaardladder

Wie hoort bij wie op de lavendelboerderij? De betere bladen over vakantielanden, handig om bij weg te dromen, belichten ook de donkere kant van eeuwig Arcadia.

Zomergevoel. Is het buiten niet te vinden, dan maar in mijn natte hoofd. Op dus naar het reisschap van de kiosk, waar alle covers zo azuurblauw schitteren dat het pijn doet. Wegdromen, en snel een beetje.

De meeste landen houden er inmiddels een eigen Nederlandstalig tijdschrift op na. Daar ligt Griekenland Magazine tussen Duitsland Magazine en Italië Magazine. Scandinavië heeft Nordic, Australië Going Down Under. En er is East! over Zuidoost-Azië, voorheen getiteld Archipel Magazine, maar dat bekte minder lekker.

Spanje kwam er lange tijd bekaaid vanaf voor zo’n populaire vakantiebestemming, maar inmiddels mag het land zich in de belangstelling van magazinemakers verheugen. Net nieuw is España & Más. Ze beginnen net, dus het zij ze vergeven, maar de makers strooien wel meteen alle clichés over Spanje uit over het papier. Een toptien van terrassen aan zee in Barcelona. Een Flamenco-ABC. De wereld van Dalí. Ook vervelend: het taalgebruik is te vaak dat van een reclamefolder: „Of je nu een kunstliefhebber bent of niet, de veelzijdige Dalí biedt iedereen wel wat.”

Concurrent ¡Spanje! Magazine bestaat sinds vorig jaar. De vormgeving is ouderwetser dan die van E&M, maar de inhoud verrast meer. Nu eens geen lofzang op Barcelona, maar op de badplaats Sitges, ook wel het Saint-Tropez van Catalonië genoemd. En het tijdschrift beschrijft gekke trends: zo is het aan de Atlantische noordkust in Baskenland kennelijk hip om te ‘suppen’ (Stand-Up Paddlen, ofwel: staand roeien op een surfboard, als een ware gondelier).

Boeiend is een artikel over de vele spooksteden in Spanje. Er zijn zo’n 2.700 verlaten dorpen, en nog eens 1.000 staan bijna leeg. Het dorp Lacasta in de Aragón, bestaande uit vier huizen, een hooiberg en een kasteel op 30 hectare grond, is te koop. Voor 179.500 euro. Van zo’n verhaal ga je vanzelf dromen. Als we nu eens met een groepje vrienden…

Toch even vergelijken met de tijdschriften over de van oudsher populairste Nederlandse vakantiebestemming. En France bestaat al negentien jaar, en heeft goed door dat het in zo’n landblad draait om die ‘het roer om’-verhalen. Daar heb je hem al, de vriendenclub die een Chambre d’Hôte begon in een verbouwde lavendelboerderij in de Drôme. Met zijn vijven: een homopaar, een lesbisch stel, en een losse vriendin. In het dorp snappen ze er niet veel van, wie hoort er nu eigenlijk bij wie? Maar het groepje doet goed haar best om te integreren op het Franse platteland. Zo zijn de mannen lid van de bingovereniging, de jeu de boulevereniging en de kaartvereniging. Rob: „Als ik ’s ochtends brood ga kopen, moet ik eerst tien mensen zoenen!”

En France heeft ook oog voor de donkere kanten van zo’n avontuur. Het is niet altijd puur geluk op de lavendelboerderij: de groep wordt geteisterd door vreselijke stormen, lekkages en geldzorgen. En het eens worden met zijn vijven is ook niet makkelijk. Gelukkig maar, want je zou er nog jaloers van worden.

Leven in Frankrijk is gul met clichés, met verhalen over toeristische bestemmingen als de Mont Saint Michel en de Côte d’Azur. Net als in En France zijn ook veel pagina’s ingeruimd voor huisadvertenties om de Franse droom zelf in de praktijk te brengen. Wie daarvoor net te weinig in de porte-monnaie heeft, bladere terug naar de eerste pagina’s (‘ouverture’). Daar staat tussen de luxeparfums en de loungebanken à 4.920 euro ook een houten ladder, als ware het een designvoorwerp. Wordt geleverd met een mandje voor het plukken van appels. Voor 170 euro ben je het heertje. Nu alleen die boomgaard nog.

Janna Laeven