Wat ik leerde achter de koevoet met de volksvijand

De koevoet moet erin, in de valse paradigma’s waarin Nederland gevangen zit. Dit zijn er nogal wat – dat immigratie altijd geweldig is, dat er geen Palestijnse staat is, dat we slecht moeten slapen vanwege het klimaat en dat de EU-superstaat de les is van de Tweede Wereldoorlog. Rudy Kousbroek sprak van Het schrikbewind der verzinsels. Daarvan moeten we af. Daarom zeggen we de waarheid vaak een beetje hard, Wilders en ik. Anders blijft Nederland eeuwig steken in die grijze langspeelplaat.

Ik hoop maar dat u iets hebt opgestoken van de cursiefjes die ik hier mocht schrijven. Misschien zijn uw veilige zekerheden wel een beetje minder zeker geworden en bent u stiekempjes voor uzelf gaan denken: eerlijk is eerlijk, ik heb er wat van geleerd. Als laatste zeg ik dit.

Linksmensen analyseren, rechtse mensen annexeren. Welk onderwerp ik ook aanraak – de rechtmatige eigenaar meldt zich en stampvoet. Ik wijd in mijn column warme woorden aan de prachttaal Afrikaans. Afgelopen zaterdag beklaagt dichter Breyten Breytenbach zich op het Festival voor het Afrikaans. Schande: Bosma kaapt en annexeert de taal!

In mijn boek De schijn-élite van de Valse Munters beschrijf ik – en niet meer dan dat – het vroege verzet van Drees senior en Drees junior tegen de massa-immigratie. Ik zou hen annexeren, claimden boze familieleden meteen in deze krant.

Nog een voorbeeld. Ronald Havenaar schrijft een bozig schotsschrift. Dat lijkt vooral voort te komen uit het feit dat ik zijn eigendom Jacques de Kadt durf aan te halen in mijn boek. De les is dat de paria niet zal wijzen naar wat de linksmens is toebedeeld.

Linkse mensen zijn voor democratie en tolerantie. Maar. Ondertussen pleit Tom Lanoye – donderdag in het Cultureel Supplement – wel voor een cordon sanitaire om zo anderhalf miljoen PVV-kiezers buiten de orde te plaatsen. Deze minderwaardige schepsels mogen wel de subsidietrog vullen voor Lanoye c.s., maar dienen verder te zwijgen. Mede-staatsruivenier Anil Ramdas betitelt PVV-stemmers als „primitieve, rancuneuze, rechtse en extreemrechtse types zonder moraal, zonder principes, zonder idealen”. H.J.A. Hofland stelt de dood van mijn fractieleider voor. Hij wil de beveiliging van volksvijand Wilders met onmiddellijke ingang opheffen. Thomas von der Dunk (PvdA) heeft er begrip voor als een of andere idiote haatimam oproept om Geert Wilders te doden.

Rechts is anti-intellectualistisch. Dat meldt bijvoorbeeld toneelschrijver Ivo van Hove. Dit talent legt uit: de PVV wil dat de kunst verdwijnt (NRC, donderdag). Tja, tegen zulke intellectuele observaties is het moeilijk oproeien. Wat fijn dat we hun geld mogen geven.

Vraagje: waaruit blijkt het intellectuele gehalte van links Nederland? Waar is dat fascinerende denkwerk dan? Ik bedoel: dat links haar kranten door Bas Heijne, Elsbeth Etty, Anil Ramdas en Sjoerd de Jong moet laten volschreeuwen, zegt genoeg. Wildershaat is alles wat ze hebben.

Linkse mensen hebben een visie. Rechtse mensen rancune. „Rancune, rancune”, brallen de opiniebobo’s in koor als het gaat om mijn partij. Geert Mak, Arnon Grunberg, Anil Ramdas – de grote denkers ontzeggen het plebs graag elke rationaliteit. Donderdag weer het Van Abbemuseum in deze krant: „de onverbloemde rancune van de gedoogpartner”. De voorzitter van de journalistenvakbond doopt me tot een tweede Joseph McCarthy. Mijn misdaad: in het ledenrestaurant van de Kamer wil ik graag de kwaliteitskranten Le Figaro en The Daily Telegraph. Dat komt dan meteen neer op „inspelen op angst, stemmingmakerij, het verdacht maken.” En – ik miste ’m al: „rancune”.

Het gaat maar door. Onderbouwing? Nee, ze geven geen onderbouwing. Dat hoeft ook niet. De sprekers bedoelen te zeggen: we hoeven niet naar hen te luisteren. Ze kunnen toch niet denken. Wij, boven-hen-gestelden, hadden het zo prettig voor het zeggen. We deden het zo goed. Wie het waagt ons tegen te spreken, is een minderwaardig mens – zoals Marcel van Dam de PVV-kiezers letterlijk aanduidt.

Vroeger was links van verheffen en opvoeden. Nu van kleineren en wegzetten. Links haat Wilders-de-volksvijand, omdat ze in hun hart weten dat de ‘havo-scholier uit Venlo’ de waarheid spreekt die zij alleen maar durven te denken. (Daarom zullen ze echt nooit hun eigen kinderen blootstellen aan het multiculturele experiment. Ze zijn heus niet gek.)

Zouden de lompenintellectuelen Carry van Bruggen nog lezen? Ik annexeer even iets wat zij bijna honderd jaar geleden schreef: „Het ware idealisme, de ware deugd is belichaamd in ‘De Volksvijand’, in den onmaatschappelijke, den eenzame, wiens onzelfzuchtige deugd, als alle deugd, een aanval is op de collectiviteit, door deze als zoodanig opgevat en bloedig gewroken.”

Dit is de laatste bijdrage van Martin Bosma in deze wisselcolumn. Na de zomervakantie komen andere politici aan bod.