Ja, ik wil liefste, maar dan wel in de goedkoopste jurk

Voor Avenue, een van de grootste bruidswinkels in ons land, dreigt faillissement.

De directeur kreeg gisteren telefoontjes van klanten die ‘hem wel weten te vinden’.

Bruidswinkel Avenue in Rotterdam heeft gisteren uitstel van betaling aangevraagd. De winkel, die al bijna veertig jaar bestaat, is een van de grootste bruidswinkels van Nederland. De dertig werknemers van Avenue verkochten voorheen meer dan 1.200 jurken per jaar, dat aantal is nu bijna gehalveerd. Wanneer de rechtbank uitspraak doet, is nog onbekend. De kans is zeer groot dat Avenue failliet gaat.

Vrijdagavond deden geruchten van een faillissement de ronde. De medewerkers van de winkel op de Lijnbaan werden bedreigd waarop de winkel een uur voor sluitingstijd al dicht ging. Zaterdag en zondag bleef de winkel ook gesloten, en werd enkel aan bruiden met een afspraak geleverd. Gisteren meldden meer boze bruiden in spe zich bij het naaiatelier van Avenue aan de Goudsesingel, waarop de politie adviseerde het atelier te sluiten. „Ze wilden de boel verbouwen en de politie moest zelfs één iemand fysiek tegenhouden”, vertelt directeur Aat van den Akker. Ook hij kreeg telefoontjes met de boodschap ‘ik weet je te vinden’. Brancheorganisatie Mitex neemt het leveren van de bruidsjurken over.

In het naaiatelier werden tot gisteren japonnen geleverd aan de bruiden. Het gaat om „een paar honderd” jurken van bruiden die op korte termijn gaan trouwen. De jurken waren besteld en geleverd, maar nog niet vermaakt. Van den Akker, tien jaar directeur, nam eerder al een tweede hypotheek op zijn woonhuis, stopte privévermogen in de winkel en lanceerde in januari een collectie avondjurken in een poging het tij nog te keren. „Achteraf gezien was dat niet op tijd.”

Bij de overname tien jaar geleden nam Van den Akker ook een belastingschuld over van 750.000 euro. Het laatste restant kon hij niet betalen en de Belastingdienst nam geen genoegen met een schikking.

De schuld was de druppel, maar het gaat al langer niet goed met veel bruidswinkels in Nederland. De 225 à 250 bruidswinkels in Nederland hebben de laatste tijd veel last van online aanbieders. Zij verkopen kopieën van bekende merkjurken voor veel minder geld. Jurken van bekende merken als Sincerity, Provonias of Marylise kosten op websites als wedding.sh of landybridal.com geen 2.000 euro maar 200 euro. Stof, pasvorm en afwerking zijn uiteraard van mindere kwaliteit. „Wij worden gebruikt als paswinkel”, zegt Tabitha Tijssen. Ze is bedrijfsleidster van Sonja International, een grote bruidswinkel in Rotterdam. Bruiden in spe passen jurken – een passessie duurt zo’n twee uur – maar kopen niets. „En toch blijven we klantvriendelijk. Wat moet je anders?”

Bij Sonja gaat de verkoop slechter, de kantoorinventaris van Avenue stond gepland om morgen geveild te worden en ook voor De Bruidsstal in Elspeet is er deze week een executieverkoop. De winkels merken de stevige concurrentie en de economische crisis. De beslissing om te trouwen is namelijk conjunctuurgevoelig. „Als je wilt trouwen maar toch al tien jaar bij elkaar bent, kan dat huwelijk nog best een jaartje wachten als het financieel wat tegenzit”, zegt Jan Latten, demograaf bij het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Ook andere tendensen in onze maatschappij maken dat het huwelijk aan populariteit afneemt. Vorig jaar vonden er 73.000 huwelijken plaats, net als in 2009, tegenover 80.000 in 2003 en 88.000 in 2000. Trouwen hoeft niet per se meer. Een goede relatie is belangrijk, samenwonen ook. „De huidige generatie is eigenzinnig en rationeel”, zegt Latten. „Trouwen is een bevestiging dat het goed gaat met de liefde.” Onder die 73.000 huwelijken vallen ook de verstandshuwelijken – we kopen een huis, laten we ook maar trouwen –, tweede en derde huwelijken en de huwelijken van allochtonen. Die laatste groep trouwt soms in het buitenland en geeft daar dus ook geld uit.

Maar ook op de lange termijn voorziet Latten een dalend belang van het huwelijk. Want het huwelijk wordt steeds vaker uitgesteld, blijkt uit cijfers die het CBS onlangs publiceerde. Inmiddels zijn een op de vijf huwelijken tweede of derde huwelijken en dus neemt de gemiddelde leeftijd van de bruiden toe. Vorig jaar was een op de tien vrouwen die voor het eerst trouwden boven de 40. Ter vergelijking: in 1980 was dat bij een op de honderd bruiden het geval.

En al die mondige klanten weten wat ze willen. Ben je daarvan bewust en speel er op in, zeggen kenners. Adviseer de klant goed, houd je collectie up to date, net als de website. Wees vriendelijk, want met mond-tot-mondreclame bouw je een naam op.

Kleine winkels die eigen ontwerpen verkopen lijken minder last te hebben. Of neem bruidsmodezaak Mijn Droomjapon. Ze hoorden van klanten: overal verkopen ze dezelfde jurken van dezelfde merken en die zijn duur. Mijn Droomjapon heeft nu een eigen label en ontwerpt de jurken zelf. Die lijken verdacht veel op bestaande jurken maar zijn nét iets anders. Een kleurtje erin of een haltertje wat anders. En ze kosten maximaal 1.400 euro. Erg? Wellicht, maar het is onderscheiding.