Cherkaoui neigt naar kitsch

Het Nationale Ballet Navala Chaudhari (bottom) and Domien Fournier of Belgium perform a choreography titled "Babel" (Words) by Cidi Larbi Cherkaoui, nominee of the 19th Benois de la Danse at the award ceremony at the Bolshoi Theatre in Moscow May 24, 2011. Benois de la Danse is an annual dance competition established by the International Dance Association in Moscow in 1991, with a rotating panel of distinguished people in the industry forming an international jury to select the winners for Life Achievement, Choreographer, Ballerina, Danseur, Composer and Designer awards each year. Picture taken May 24 2011. REUTERS/Denis Sinyakov (RUSSIA - Tags: ENTERTAINMENT SOCIETY) TEMPLATE OUT REUTERS

Ballet

Het Nationale Ballet

Met Cherkaoui/Dawson, t/m 25/6. **

De verwachtingen waren hooggespannen. In afwijking van zijn eenzijdige, neoklassieke koers zou Het Nationale Ballet in het Holland Festival een nieuw werk presenteren van de Vlaams-Marokkaanse Sidi Larbi Cherkaoui, dé smaakmaker van het hedendaagse danstheater. Cherkaoui is bekend om werken waarin culturele en religieuze gelijkwaardigheid terugkerende thema’s zijn. Onlangs nog ontving hij de prestigieuze dansprijs Benois de la Danse.

Tijdens Labyrinth, een abstract-esthetisch werk voor 27 dansers, veranderen monniksfiguren steeds de ruimte op het podium door lange elastieken linten die uit de toneelnok hangen ingenieus met elkaar te vervlechten. Samen met de mystieke sfeer lijken de linten het levenslabyrint te vormen waarin de solisten zich bewegen: de een kent geen hindernissen, de ander wordt door haar partner geremd, een derde komt uiteindelijk tot de kern.

In soepele, neerwaartse bewegingen, lenig vloerwerk, ononderbroken vloeiende arm- en handbewegingen zijn de elementen herkenbaar waarmee Cherkaoui de klassieke danstaal heeft geïnjecteerd. Toch is Cherkaoui’s vocabulaire onvoldoende om vijftig minuten te vullen. Bovendien, in combinatie met de new-agemuziek van Szymon Brzoska neigt een en ander, hoe integer gemaakt en uitgevoerd ook, naar spirituele kitsch.

Dat valt nog altijd te prefereren boven David Dawsons timelapse/(Mnemosyne), waarin alles zo mooi, hoog, diep, ver, flitsend en virtuoos is dat het al na vijf minuten doodslaat.

Francine van der Wiel

    • Francine van der Wiel