Waarom stijgt de voedselprijs?

Zo’n 925 miljoen mensen hebben honger, op een wereldbevolking van bijna 7 miljard is dat één op de zeven. De Wereldbank berekende dat door forse prijsstijgingen van onder andere tarwe, maïs en suiker sinds juni 2010 zo’n 44 miljoen mensen wereldwijd onder de armoedegrens zijn terechtgekomen.

De voorspellingen zijn slecht. De prijzen van voedselgrondstoffen zoals graan blijven het komende decennium structureel hoger liggen dan de afgelopen tien jaar, meldt de VN Voedsel en Landbouworganisatie (FAO): zo’n 20 procent. Oxfam Novib komt met een nog somberder berekening en voorziet een verdubbeling van de voedselprijzen. Klimaatverandering zou de helft van de prijsverhoging veroorzaken, aldus Oxfam. Andere oorzaken? Ecologische achteruitgang, bevolkingsgroei, stijgende energieprijzen, toenemende vraag naar vlees en verstedelijking.

De voedselcrisis begon in november 2007 toen plots de prijs voor rijst steeg, ondanks goede oogsten en uitgebreide mondiale voorraden. Exportbeperkingen, protectionistische maatregelen en paniekaankopen dreef de prijs in zes maanden met 140 procent omhoog. Bij andere gewassen en grondstoffen ging het op een vergelijkbare manier.

De bijna miljard ondervoede mensen is weliswaar lager dan tijdens de economische crisis, maar nog altijd hoger dan daarvoor. Dat wijst er volgens de FAO op dat de voedselcrisis een structureler probleem is dan de economische crisis alleen.

Een belangrijke reden is ook de groeiende vraag naar dierlijke eiwitten door opkomende economieën. Chinezen en Indiërs hebben meer te besteden waardoor de vleesconsumptie toeneemt. Daarvoor is weer meer landbouwgrond nodig. Per kilo vlees zijn drie tot tien kilo planten nodig. Oxfam roept op tot het afschaffen van de subsidies op biobrandstoffen, zodat er meer voedselgewassen verbouwd kunnen worden en tot grotere investeringen in kleine boerenbedrijven in ontwikkelingslanden.

Bekijk de rapporten van Oxfam Novib, Wereldbank en FAO via nrcnext.nl/links