Verzet is toch niet heilig?

Met verbazing volg ik de berichtgeving over de moord van Atie Visser in 1946, op de heer Guljé. Kennelijk reikt de eerbied voor het verzet nog zo ver dat een objectief oordeel onmogelijk is. Die eerbied is deels terecht. Zonder het verzet zou Nederland, dat in hoofdzaak bezig was met overleven, elk tegengeluid tegenover de bezetting hebben gemist. Dat was ook de belangrijkste verdienste. Acties hadden weinig nut. Ze leidden tot schrikbarende represailles, met Putten als droevig hoogtepunt.

De daad van Atie Visser valt al helemaal niet te rechtvaardigen. Nederland was bevrijd. Er was geen gevaar meer voor het eigen leven of dat van anderen. Toch schoot ze iemand neer, zonder vorm van proces. Ze negeerde alle principes van het verzet en handelde als de SA en SS. Ook nu nog betuigt ze geen spijt. Het is onbegrijpelijk dat dit geen kritiek oproept.

A.L. de Werker

Groningen