Nog geen Tiger, maar wel op weg

De Noord-Ierse golfer Rory McIlroy verkeerde bij het US Open in grootse vorm.

Hij is een begenadigd golfer en sympathiek sportman, die wars is van sterallures.

Rory McIlroy heeft het 111de US Open gewonnen. Als dat niet het geval is, dan heeft er vannacht op de Congressional Country Club bij Washington een groot drama plaatsgevonden. McIlroy begon de slotronde gisteravond laat, nadat deze krant naar de drukker ging, met een voorsprong van liefst acht slagen. Niemand ging ervan uit dat de in grootse vorm verkerende McIlroy achterhaald zou kunnen worden.

De Noord-Ierse golfer verbrak op Congressional een groot aantal US Open-records. Na 54 holes stond McIlroy op -14, veertien slagen onder het baangemiddelde. Nog nooit in de 111 jaar oude geschiedenis van het US Open wist iemand die score te bereiken, ook Tiger Woods niet. McIlroy speelde op Congressional zo verbluffend goed dat de vergelijking met Woods onontkoombaar is. Woods won zijn eerste major, de US Masters, toen hij 21 jaar oud was. McIlroy is vorige maand 22 jaar geworden. Woods won het US Open in het jaar 2000 met een absurde voorsprong van vijftien slagen. McIlroy verpulverde op Congressional de concurrentie op vergelijkbare wijze. „Rory decimeert de rest van het veld zoals Tiger dat deed in zijn beste dagen”, sprak Graeme McDowell, winnaar van het US Open in 2010 en landgenoot en goede vriend van McIlroy.

De krullenbol uit Holywood, bij Belfast, was al eens dicht bij een eerste zege in een major. Bij de US Masters in april begon McIlroy de laatste ronde met een voorsprong van vier slagen. Drie ronden speelde hij jaloersmakend mooi golf, onbevangen, alsof hij met een paar vrienden thuis in Noord-Ierland een rondje speelde. In de slotronde bezweek McIlroy onder de druk en kwam na tachtig slagen ontgoocheld binnen op de vijftiende plaats. Geen groene kampioensblazer, geen eerste zege in een major.

Uiteraard werd McIlroy zaterdag aan die voor hem zwarte zondag herinnerd. Hij denkt daarvan geleerd te hebben. „Ik weet nu beter wat me te doen staat in deze situatie. Ik moet mijn voorsprong niet gaan verdedigen maar aanvallend blijven spelen.”

Voor het golf kan de definitieve doorbraak van McIlroy niet op een beter moment komen. Tiger Woods staat al weer geruime tijd aan de zijlijn met blessures aan zijn knie en achillespees. Terwijl McIlroy geschiedenis aan het schrijven was bij het US Open, werd Woods door een roddelsite gefotografeerd op krukken, met het linkeronderbeen in een brace. Zijn toekomst als golfer is ongewis, net als het tijdstip van zijn rentree.

Het Tiger-tijdperk zou zomaar voorbij kunnen zijn. McIlroy is geen Tiger Woods, nog lang niet. Tot gisteravond had hij pas één toernooi op de Europese Tour en één toernooi op de Amerikaanse Tour gewonnen. Zeker is wel dat McIlroy de potentie heeft het vacuüm op te vullen dat is ontstaan door het wegvallen van de eens ongenaakbare Woods.

McIlroy, die vier jaar oud was toen zijn vader Gerry hem voor het eerste meenam naar de plaatselijke Holywood Golfclub, is een zegen voor de golfsport. In de week voor het US Open bezocht hij als ambassadeur voor Unicef het door een aardbeving getroffen Haïti. McIlroy is behalve een uitzonderlijk begenadigd golftalent ook een sympathieke jongen, wars van sterallures.

Hij maakt, in tegenstelling tot Woods, makkelijk contact met het publiek. Na de deceptie in de Masters twee maanden terug maakte hij indruk door meteen na de ronde de pers te woord te staan. Er waren zorgen of de jonge Noord-Ier de mentale dreun te boven zou komen. McIlroy vond het allemaal wat overdreven. „Kom op jongens, het was maar een slechte ronde golf. Niemand hoeft over mij in te zitten, ik kom hier snel overheen.”

Dat waren geen loze woorden bleek bij het US Open. McIlroy speelde met zo veel overmacht dat de Ier Padrag Harrington, winnaar van drie majors, ver ging in zijn loftuiting. „Rory is zo goed, hij is zeker in staat het record van achttien majoroverwinningen van Jack Nicklaus te verbeteren.” McIlroy reageerde op een hem typerende wijze. Lachend: „Kom op Paddy, ik moet morgen eerst mijn eerste major zien te winnen.”