Imposante 'saxman' met magistraal spel

Vanaf hun eerste ontmoeting begrepen Clarence Clemons en Bruce Springsteen dat ze voor elkaar waren gemaakt. ‘The Big Man’ en ‘The Boss’ schreven popgeschiedenis.

The Big Man is geveld. Saxofonist Clarence Clemons, die zaterdag op 69-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Palm Beach, Florida overleed aan de gevolgen van een beroerte, was in tweeërlei opzicht de grootste ‘sideman’ die de popmuziek heeft gekend.

De tenorsaxofonist van Bruce Springsteens E Street band was groot en sterk; een imposante verschijning naast de veel kleinere Springsteen die graag opschepte over de omvang van zijn saxman. Zijn spel was magistraal en vullend. Als Clemons niet bezig was de pannen van het dak te blazen met een verzengende solo, speelde hij dienende partijen die bijdroegen aan het soulgehalte van Springsteens rock & roll.

Zijn entree bij de band van Bruce Springsteen was legendarisch. In 1971 besloot Clemons als saxofonist van Norman Seldin & The Joyful Noyze een kijkje te nemen in een naburige club waar Springsteen optrad. Het stormde, en toen Clemons de deur opende viel die met scharnieren en al uit de sponning. Omlijst door de deurpost kon Springsteen niet anders dan hem opmerken en uitnodigen mee te spelen.

Clemons blies mee met het nummer Spirit in the night. Onmiddellijk beseften de twee muzikanten dat ze de ontbrekende schakel in elkaars muzikale carrière waren.

Clarence Clemons speelde altsaxofoon sinds zijn negende en schakelde over op tenor toen hij King Curtis hoorde. Een carrière in American football ging aan zij neus voorbij toen hij een dag voor de auditie bij de Cleveland Browns een auto-ongeluk kreeg. Gedurende de jaren zestig was hij semiprofessioneel muzikant, naast zijn werk met moeilijk opvoedbare kinderen.

Clemons debuteerde bij Springsteen op het album Greetings From Asbury Park (1972) en verscheen prominent op de hoes van het doorbraakalbum Born To Run. Hij speelde op twaalf Springsteen-albums en was al begonnen aan een solocarrière toen The Boss de E Street Band in 1989 op non-actief zette. Met Jackson Browne scoorde hij de duohit You’re a friend of mine, waarop hij ook zong. Hij speelde als gastmuzikant bij Aretha Franklin, Gary U.S. Bonds, Southside Johnny, Ian Hunter, Joe Cocker en vele anderen. Hij bleef actief met zijn eigen Red Bank Rockers, ook toen Springsteen in 1995 de E Street Band in ere herstelde.

De laatste jaren kwakkelde Clarence Clemons met zijn gezondheid. Hij werd geopereerd aan rug en knieën en moest soms in een rolstoel optreden, zoals Pinkpop 2009.

In zijn recente bijdragen aan het laatste Lady Gaga-album Born This Way en de single Edge of glory leek hij weer geheel de oude, met het kamerbrede saxofoonspel dat zich door geen enkele artiest naar het tweede plan liet drukken. In een eerbetoon op zijn website spreekt Bruce Springsteen van „een onmeetbaar verlies”.