De Jager speelt verstoppertje

Minister De Jager (Financiën, CDA) heeft er van alles aan gedaan. Maar de gebeurtenissen rond de Griekse crisis van afgelopen weekeinde hebben de vooruitzichten dat de financiële sector zelf ook gaat bijdragen aan de oplossing van het probleem, zoals De Jager eiste, er niet groter op gemaakt. Sterker en andersom geredeneerd: de kans dat de Europese partners over een aantal jaren effectief de Griekse schuld hebben overgenomen is een stuk groter geworden.

Afgelopen vrijdag haalde de Duitse bondskanselier Merkel bakzeil tijdens haar top met de Franse president Sarkozy. Beiden spraken af dat een bijdrage van banken en beleggers aan de oplossing van de Griekse schuldencrisis, in de vorm van een afwaardering van hun bezittingen aan Griekse schuld, geheel vrijwillig moet zijn.

De Duitse en Nederlandse eis dat er hoe dan ook een bijdrage van de financiële sector moet komen is daarmee vrijwel van tafel. Veel steun in de rest van Europa is daar immers niet voor. Ook de centralebankiers waarschuwen dat elke vorm van dwang, of zelfs de suggestie daarvan, een keten van gebeurtenissen kan losmaken die niet alleen de bankwereld, maar eveneens de centrale banken zelf in een crisis kan storten.

Maar nu dat niet doorgaat, blijft de kans bestaan dat ook die strikt vrijwillige bijdrage niet risicoloos kan worden vormgegeven en het daar dus uiteindelijk helemaal niet van komt.

Intussen blijft de Griekse crisis de inmiddels vertrouwde opeenvolging van cliffhangers produceren: het vertrouwensvotum dat de Griekse premier Papandreou morgen aan zijn parlement vraagt. De Europese Top van eind deze week. De stemming in het Griekse parlement van 28 juni over de nieuwe bezuinigingsmaatregelen die het land worden opgelegd. Het gaat maar door, zonder dat er een oplossing in zicht is.

Formeel gaat het dezer dagen om een bedrag van 12 miljard euro: te weten de volgende tranche die in juli moet worden uitgekeerd als onderdeel van het reddingspakket van 110 miljard dat vorig jaar al werd afgesproken. Maar in wezen gaat het om een nieuw pakket van meer dan 100 miljard waarmee Griekenland tot in 2014 uit de voeten kan zonder naar de financiële markten te hoeven terugkeren.

En op de achtergrond gaat het zelfs over de totale architectuur van de muntunie, waarvan is gebleken dat die op deze manier niet werkt. Landen als Griekenland hebben de ruimte gekregen om een fatale achterstand op te lopen in financieel beheer en concurrentiepositie. Dat heeft een gordiaanse knoop opgeleverd die bijna niet meer te ontwarren is.

Maar één ding lijkt zeker. De landen van de muntunie zullen, als het zo doorgaat, het totale risico van Griekenland overnemen. Het zou goed zijn als minister De Jager daar nu eens wat opener over is.