Het exportsucces van de Duitse tijgers

Particuliere beleggers, vergeet de eurozone maar even. Investeer liever in fondsen die beleggen in opkomende markten, want die zullen de komende jaren hard blijven groeien.

Dat was de boodschap van deze rubriek vorige week, en sindsdien zijn de omstandigheden niet veranderd. Zolang de Griekse knoop niet is ontward, is er ook geen uitzicht op vermogensgroei via Europese waarden.

Of toch wel? Er blijkt wel degelijk een Europese weg te lopen naar de boom in de emerging markets: Duitse aandelen. „Duitse bedrijven staan vooraan in de rij in Azië”, zegt Pieter Furnée, directeur bij DWS Investments, de vermogensbeheerder van Deutsche Bank. „De auto’s van BMW, Volkswagen, Audi, Porsche en Mercedes-Benz zijn daar zeer gewild. Evenals de pakken van Hugo Boss. Maar de Duitsers verkopen ook heel veel machines aan de Aziaten.” Siemens bijvoorbeeld levert industriële installaties en turbines voor de krachtcentrales die de groei in Azië van energie voorzien.

De verklaring voor dit succes, aldus Furnée, is dat de Duitsers in alle stilte zeer concurrerend zijn geworden. „De hereniging van West- en Oost-Duitsland na de val van de Berlijnse muur in 1989 heeft ontzettend veel geld gekost. Maar daardoor hebben de Duitsers ook hun economie zo’n beetje opnieuw moeten uitvinden. En een van de dingen die ze heel goed hebben gedaan, is hun lonen matigen.”

Volgens een index van de OESO is het gemiddelde loon in de eurozone tussen 1999 en 2010 gestegen van 100 naar 117. Maar Duitsland staat op 107. „Ter vergelijking: de zuidelijke EU-landen staan op 132. Griekenland zelfs op 142.”

Het Duitse exportsucces is goed af te lezen aan de beursindices. „In de vijftien maanden tot en met maart van dit jaar is de EuroStoxx 600 met 6 procent gestegen. Maar de Duitse DAX dikte in die periode met 18 procent aan.” Toch zijn Europese aandelen, inclusief de Duitse, nog steeds relatief goedkoop. „Gemiddeld 20 procent goedkoper dan Amerikaanse aandelen.” Bovendien keren ze juist meer dividend uit. „De gemiddelde dividend yield van Europese aandelen is 3,8 procent, ruim twee keer zoveel als het wereldgemiddelde van 1,7 procent. Dat is een heel belangrijk gegeven, nu de rente zo laag staat en staatsobligaties niet meer zo zeker zijn als belegging.”

Wie geen zin heeft om zelf de Duitse tijgers te volgen, kan dat ook delegeren aan een beleggingsfonds. Vergelijkingssite Morningstar.nl telt 25 fondsen die beleggen in grote Duitse ondernemingen, waarvan er liefst negen vier sterren krijgen. Van die negen heeft er maar één de rating ‘superior’: DWS Aktien Deutschland, uit de stal van Pieter Furnée.

Joost Ramaer