Dag, gierzwaluw

Ieder voorjaar klopt mijn hart sneller als ik de eerste gierzwaluw hoor. Het is weer gelukt. Het navigatiesysteem van de oude vrienden heeft ze weer teruggebracht om een paar maanden door te brengen in één van de drie nesten onder de dakrand. Zo hebben we al vele jaren logees. Dit jaar deed zich na een paar weken iets vreemds voor. Op het tuinterras lagen twee gierzwaluwen innig verstrengeld. Een gierzwaluwliefde? Nee, ze vochten. Ze hielden elkaar stevig vast, met de pootjes geklauwd in de borstveren van de ander. Elkaar heftig in de bek pikkend tolden ze rond, trachtend bovenop de ander te komen. Ze vermeden, zo te zien, elkaar in de ogen te pikken. Kennelijk waren de twee al vechtend uit het nest gevallen. We waren bang dat ze van de grond niet zouden kunnen opstijgen en brachten ze daarom naar het balkon boven het terras. Tijdens het vervoer stopten ze even, maar hielden elkaar vast. Eenmaal op het balkon gingen ze door met het robbertje vrij gierzwaluwworstelen, rondtollend tot ze weer naar beneden duvelden. We hebben ze weer naar het balkon gebracht en toen na een tijdje lieten ze elkaar uitgeput los, krabbelden na elkaar naar de rand van het balkon en vlogen weg. Internet leert dat langdurige gevechten om een nest vaker voorkomen. Filmpjes van vechtende gierzwaluwen in het nest staan al op internet. Maar een knokpartij in de openbare ruimte heb ik niet kunnen vinden. Nu is die er wel. Via mijn website www.robknoppert.nl is een deel van het gevecht te zien.

Rob Knoppert

Amsterdam