Baby’s en Picasso

Met veel interesse heb ik het artikel gelezen van Ellen de Bruin in de wetenschapsbijlage van 11 juni. Het hierin geciteerde onderzoek van universiteit Zürich schept een blik op de ontwikkeling van de mens. Nog interessanter vond ik de referentie naar de onderzoeken van Shigeru Watanabe naar duiven en kunst.

Kort geleden heeft Watanabe onderzoek gedaan naar de duif, en gekeken of dit dier ook een (visueel) esthetisch oordeel zou kunnen vellen. Dit deed men op basis van kindertekeningen, waarbij men door middel van reinforcement (het belonen bij bepaalde keuzes) het dier een waardeoordeel kon laten geven op basis van kleurgebruik, vorm, voorstelling en compositie. Aan het eind van het artikel kaart Ellen de Bruin de noodzaak voor meer onderzoek aan en dit is precies waarin ik mij vorig jaar heb verdiept.

Als student aan de Koninklijke Academie van beeldende kunsten te Den Haag heb ik mij de vraag gesteld: Als dit dier een esthetisch oordeel kan vellen, zou het dan ook mogelijk zijn dat we de duif onderschatten, en de duif dan ook een conceptueel oordeel over kunst, of afbeeldingen zou kunnen geven? Op basis hiervan maakte ik een selectie afbeeldingen, waarbij de een op basis van esthetica gemaakt waren (op basis van onder andere de Fibonacci- reeks, het portretonderzoek van professor Christopher W. Tyler en de [pseudo] wetenschap van het ‘evolutionaire landschap’). Hiernaast plaatste ik conceptuele opvattingen hiervan, op basis van moderne gedachten achter landschappen, de kern van het portret (of observatie) en de schoonheid van het toeval.

Het proces en resultaat is te zien op de website: http://www.arthus.nl, onder de titel ‘de esthetica van duiven’. Dit staat zowel onder boeken als beeldend werk, waarbij de een het onderzoek weergeeft en de ander het resultaat. Van het onderzoek is uiteindelijk ook een film gemaakt, waarin de respons van de duiven is te zien. Deze film is op dezelfde pagina te bekijken.

Arthur Reinders Folmer,

Heemstede