Williams kil bij Wooster

Vieux Carré van Tennessee Williams op het Holland Festival door The Wooster Group. Gezien 12/6. Inl. hollandfestival.nl **

Het fameuze New Yorkse gezelschap Wooster Group is tegelijkertijd progressief en conventioneel. Regisseur Elizabeth LeCompte zoekt weliswaar naar vernieuwende theatervormen, maar vindt al twintig jaar min of meer dezelfde. Gedateerd zijn die gek genoeg nooit, alles oogt wel hedendaags, maar om nu te zeggen dat ze er nog mee verrast – nou, nee.

Dat dubbele gevoel overheerst ook bij haar aanpak van Tennessee Williams’ Vieux Carré. Dit autobiografische stuk, over een luizig pension waar een jonge schrijver te midden van allerlei tuig zijn (seksuele) identiteit ontdekt, wordt door LeCompte kaal geënsceneerd. De kamers van zijn gereduceerd tot twee lage tafels met rotzooi erop. Een verschuifbaar wandje maakt duidelijk wanneer we in de ene of de andere kamer zijn. Verder is het op toneel een wirwar van snoeren en draden – video speelt een belangrijke rol.

Toch kan die technologie niet echt een eigentijds, 21e-eeuws gevoel oproepen. Williams’ tekst heeft een vreemd soort tijdloosheid; gestoorde, verslaafde en stervende armoedzaaiers zijn van alle tijden. Dus die moet je tijdloos laten, óf er iets radicaal anders mee doen. LeCompte doet geen van beide; haar moderniseringen blijven cosmetisch, en dat creëert eerder afstand dan dat het de thematiek dichterbij brengt. Dat is jammer, want de tekst is ijzersterk en Williams’ loserige personages zijn bij vlagen hartverscheurend. Op een paar momenten krijgt dit stuk vleugels, maar vorm en spel zijn te zeer naar binnen gekeerd om echt te kunnen raken.