'Mijn leraar wiskunde is ook klant'

Jesse van der Sar (14) zit in 3 gymnasium op het Stedelijk Daltoncollege in Zutphen. Bedrijf: ontwerp websites, beheer domeinnamen.

In de rechterhoek van zijn slaapkamer staat een stoel met twee knuffels. In de linkerhoek een grote, leren bureaustoel met twee computers. Dit is het bedrijf en de slaapkamer van Jesse van der Sar. Hij typt snel een paar HTML-codes in een bestand. Morgen moet een website voor een klant af.

Hij heeft nu twee bedrijven. Met het ene bedrijf maakt Van der Sar sinds een jaar websites, iPhone-applicaties en beheert hij domeinnamen. Hij is al vanaf zijn negende bezig met computers en websites bouwen. „Ik vind het erg leuk om te doen, ook omdat ik zelf kan bepalen wat ik doe en op welk tijdstip.” Maar hij wilde niet alleen maar iets maken voor zichzelf. En hij wilde er ook iets aan gaan verdienen.

Behalve dit bedrijf heeft Van der Sar hij samen met zijn „compagnon” ook nog een ander bedrijfje, dat visitekaartjes maakt voor een twitteraccount: ‘twisitekaartjes’. Dit bedrijf, dat sinds december bestaat, heeft al veertig bestellingen gehad.

Vroeger werd Van der Sar gepest, daarom ging hij websites maken. „Ik zat toen meer achter de computer dan nu. Dat was mijn afleiding.” Hij denkt dat hij gelukkiger is met zijn bedrijven. „Ik kan mijn ei kwijt en ik kom veel meer buiten.”

Het eerste bedrijf begon moeizaam. Van der Sar: „Maar dat is logisch, want je begint net en niemand weet ervan af.” Hij heeft toen reclame gemaakt op Google. Met succes: al snel kreeg hij zijn eerste klant. Nu heeft hij vijftig klanten, onder wie zijn leraar wiskunde. In het begin rekende hij zo’n 50 euro voor het maken van een website. „Maar daar was ik dan een maand mee bezig, dat was niet heel efficiënt.” Van der Sar rekent nu meer. Voor een grote website ongeveer 500 euro.

„Het meeste geld gaat terug naar m’n bedrijf. Ik moet elke maand een vast bedrag betalen voor de servers waar de website op staat.”

Sommige klanten willen minder betalen, omdat Van der Sar nog zo jong is. „Een paar weken geleden vroeg ik aan een klant 60 euro voor een klein dingetje dat ik had gemaakt voor zijn website. Zei hij tegen mij: ik betaal er 40 euro voor, kom op zeg jij bent jong, je hoeft er niet zoveel voor te hebben.”

Terwijl Van der Sar het navertelt, klinkt hij nog steeds verontwaardigd. „Nou hij krijgt het nergens goedkoper dan 60 euro! Ik werk er even lang aan als een volwassene. Ik maak ook gewoon kosten en heb ook nog school en andere dingen te doen.”

Met school gaat het goed. Per dag is hij ongeveer een uur bezig met zijn bedrijf, als hij een deadline moet halen kan dat ook langer zijn. „Maar als ik na school met klasgenoten een ijsje ga halen in de stad, dan ga ik niet mijn telefoon opnemen als een klant belt. Daar hebben ze meestal wel begrip voor.” Maar zijn klasgenoten niet altijd. „Als we in een tussenuur door de Albert Heijn lopen, roepen ze dat ík maar moet betalen, want ik heb een eigen bedrijf, dus ben ik rijk.”

Hij krijgt nog zakgeld van zijn ouders. Ze vinden het leuk dat hij een eigen bedrijfje heeft, als school er maar niet onder lijdt. „Zelf hebben ze ook een bedrijf. Mijn vader zit al 25 jaar in het tekstschrijven. Hij helpt me af en toe met de belastingen.”

Van der Sar zit weer op voor het beeldscherm van een computer: „Grappig, als je bij Googlemaps ons adres intypt krijg je een hele lijst met bedrijven te zien.”

Later wil hij piloot worden, maar hij houdt andere opties open. „Piloot zijn met een eigen bedrijf wordt wel zwaar; vanuit het vliegtuig een klant bellen is zo lastig.”

Jesse van der Sars websites: www.hostcreator.nl en www.twisitekaartjes.nl