Dit moet je gaan zien op Oerol

Vandaag is Oerol van start gegaan op Terschelling. Het multidisciplinaire theaterfestival viert zijn dertigjarig bestaan met 33 premières en zeven internationale producties.

NRC-theaterrecensent Herien Wensink geeft de volgende tips:

Acrobat: Propaganda

Het Australische gezelschap Acrobat demonstreert simpele methodes waarmee we de broodnodige revolutie in gang kunnen zetten, en ons bevrijden van het kapitalistische keurslijf. Met acrobatiek, sprongen, trapeze en fi etsen brengen twee ouders fanatieke levensprincipes op hun twee kinderen over. Met oneindig enthousiasme en overtuiging vertellen ze je dat aardig zijn, het eten van je groenten, volop fietsen en naakt tuinieren het verschil kunnen maken en je kunnen voorbereiden op een betere toekomst.

Anoukvandijk: Mensch

Voor haar nieuwe tweeluik Mensch verdiepte Anouk van Dijk zich in begrippen als identiteit en tolerantie. Mensch gaat over menselijk gedrag, over blootgeven en aanpassen. Je klein voelen in een grootse omgeving en je groot maken in je eigen kleine wereld. De voorstelling Mensch is een zoektocht naar wat ons maakt tot wie we zijn, naar wat ons bindt en wat ons (onder)scheidt.

Live vanuit De Stoek

Chris Bajema en Paulien Cornelisse maakten ooit op Oerol het wild-populaire View-o-Rama. Nu zijn ze terug met een talkshow waarin woorden als ‘wervelend’ en ‘opwindend’ wellicht misstaan. Live vanuit buurthuis De Stoek, het kloppend hart van Terschelling. De code is: What happens in De Stoek, stays in De Stoek – niets doorvertellen dus. Live vanuit De Stoek is elke dag anders, en elke dag anders dan verwacht – van luisteren tot ontluistering. Internationale gasten uit binnen- en buitenland passeren de revue. Boterhammen mogen mee naar binnen, kinderen niet.

Karina Kroft: Hiroshima mon amour

Johanna ter Steege speelt de hoofdrol in Hiroshima mon amour, de met een Oscar bekroonde liefdesgeschiedenis van Marguarite Duras, hier in de regie van Karina Kroft. Een Franse actrice beleeft in het naoorlogse Hiroshima een overspelige liefde van één nacht met een Japanse architect. Hij is een man die gelukkig is met zijn vrouw. Zij een vrouw die gelukkig is met haar man. Kroft regisseert dit verhaal van een toevallige ontmoeting die lang verzwegen herinneringen aan een verboden jeugdliefde naar boven haalt.

Klemens Patijn: Gewapend Beton

Patijn maakt de muzikale theatervoorstelling Gewapend Beton over de angstcultuur, waarin een slimme makelaar bunkers uit de Tweede Wereldoorlog nieuw leven inblaast door er ‘veiligheidswoningen’ van te maken. Gewapend Beton gaat over angst en zelfbehoud, over de prijs van veiligheid, zekerheid en over controle. Heden en verleden lopen door elkaar, als de nieuwe bewoners hun grip op de wereld kwijt lijken te raken.

TG 42 & Generale Oost: Starbugs

Joeri Vos schreef en regisseerde voor zijn gezelschap TG 42 een absurdistische, futuristische improvisatievoorstelling over een verlaten landingsplaats voor UFO’s, waar in een verre toekomst het 7.3493480 48542ste filiaal van STARBUGS opent. Maar eigenlijk gaat Starbugs over het doorgedraaide meningencircus, en het gegeven van ‘de beste stuurlui staan aan wal’.

Thibaud Delpeut: 4.48 Psychosis

4.48 Psychosis is de laatste tekst die Sarah Kane schreef in het jaar voor haar zelfmoord. In deze indringende muzikale enscenering van Delpeut is het een poëtische en vaak ook humoristische ode aan de onvoorstelbare kracht van de liefde. 4.48 Psychosis is het meeslepende relaas van een vrouw met psychoses. Zij wordt gespeeld door actrice Wendell Jaspers.